CHAPTER 44: HIS EMPTINESS
"Buti naman naisipan mo ring umuwi no?"Sabi ni Gwen habang abala sa pagaayos ng gamit nya. "Gosh! Gusto ko nang maligo." hindi ko pinapansin ang maarteng reklamo nya. Basta ako tahimik lang sa isang tabi.
Ganito siguro kapag nasaktan ka eh. Yung tipong nakakaramdam ka nang matindi sakit- sa dibdib- pero sa ibang bagay nagiging manhid ka.
Ramdam ko parin ang kirot dahil sa sinabi ni Yna. Hindi mawala sa isip ko yung mga mata nya habang sinasabi na hindi ako ang mahal nya.
Noong binitawan nya ang mga salitang yun, para akong isang malaking building na unti-unting bumabagsak.
It may sound crazy pero ganoin talaga ang nararamdaman ko ngayon.
"Axl, you're not listening." tumingin ako kay Gwen. Iba na ang suot nitong damit. "Do I look gorgeous?" maarteng tanong ni
