Nanatili si Conrad na hindi gumagalaw. Ramdam niya ang init ng mukha ni Cassandra na nakasubsob sa dibdib niya.
Bahagya siyang napangiti.
“Cass…” mahina niyang tawag.
Mas lalo lang siyang niyakap ni Cassandra.
“Tumahimik ka nga!” inis nitong bulong.
Pero mas lalong lumawak ang ngiti ni Conrad.
Hindi niya akalain na pagkatapos ng lahat ng nangyari kagabi, yayakapin siya ni Cassandra nang ganito kahigpit.
Kahit dahil lang sa hiya. Pero sapat na iyon para sa kanya.
Dahan-dahan niyang hinaplos ang likod nito.
“Baby…” bulong niya.
Agad siyang kinurot ni Cassandra sa tagiliran.
“Tumigil ka nga sa kaka-baby mo!”
“Aray—” napangiwi si Conrad ngunit hindi pa rin nawala ang ngiti niya.
Ilang segundo pa silang nanatiling ganoon.
Hanggang sa dahan-dahang nag-angat ng ulo si Cassandra.
Na
