Walang salitang gumayak siya nang sabihin ko iyon. He was smiling like an idiot. Sinipat ko ang silid kung saan siya pumasok, wala na ang pinto roon, kahit kurtina ay wala. Kaya naman kitang-kita ang kabuuan ng silid niya kahit na nakaupo ako sa sofa.
Tinuon ko ang atensyon sa tv. Matagal siyang mag-ayos dahil siguradong maliligo pa iyon. I've waited for thirty minutes, saktong tapos ng magandang palabas.
"Let's go!" Masaya niyang sambit. Inakbayan niya ako habang papalabas ng pinto. He looks so happy and energetic.
"Let's use my car, may pupuntahan tayo mamaya." I winked at him bago ihagis sa kanya ang susi.
Sa isang fast food restaurant malapit kami pumunta sa may bayan ng Naic. Hindi ko mapigilan ang hindi pagpuna sa ngiti niya. Sa sobrang saya niya, mukha na siyang tanga.
"Ok
