NAKAUPO si Jean sa harap ng puntod ng ama niya. Hindi na alintana pa na nakasuot siya ng dress basta sumalampak na lamang siya roon. Doon siya humantong pagkatapos niyang umalis ng subdivision. Kailangan niya ng makakausap ngunit hindi naman niya ma-contact si Myla kaya naman doon na lamang siya pumunta. Maaaring hindi siya masasagot ng ama ngunit umaaasa siyang maririnig siya nito.
“Hi, Dad. Kamusta ka na?” simula niya. “Did you miss me? Pasensya na po kung natagalan akong makadalaw ulit sa’yo. Alam mo naman ang dahilan ‘di ba?”
Naramdaman niya ang pag-iinit ng mga mata niya. And then a tiny drop of tear rolled down her face.
“Dad, they said I’m healed. I survived. Good news ‘yon hindi ba? And I’m acting weird because I’m
