Heiley's POV.
Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko ngayon. Dapat ay nagagalit ako sa kaniya dahil hindi maganda ang biro na ginawa niya pero natagpuan ko ang aking sarili na nakangiti sa kaniya.
"Ayos lang talaga ang pakiramdam mo?" Nag-aalala ko na tanong sa kaniya. Paulit-ulit ko nang naitanong sa kaniya iyon dahil hindi pa rin ako mapakali.
"Huwag kang mag-alala. Ayos nga lang ako. Sobra-sobra naman ang pag-aalala mo sa akin. Kinikilig na tuloy ako," nakangiti niyang sabi habang nakatuon ang kaniyang tingin sa daan.
"Ikaw naman kasi! Ang dami mong kalokahan na nalalaman!" Inis kong sabi.
"Ang cute mo talaga. Don't worry baby, hindi na mauulit," nakangiti niyang sambit.
Hindi na ako naka-imik at nanatili na lamang akong tahimik. Ang galing niya mag-isip ng prank, akala ko ta
