Chapter 27
Pagkatapos ng huling kanta, nagsimula na kaming mag-ayos ng gamit sa backstage. Nakakaramdam na ako ng pagod, pero may kakaibang saya sa loob ko dahil naramdaman ko ang energy ng crowd. Hindi ko inaasahan na gano’n kalakas ang suporta nila—lalo na noong may sumisigaw pa ng pangalan ko kanina habang kumakanta ako. Para bang hindi lang ako basta tumayo sa entablado, kundi nag-iwan din ng bakas sa kanila.
Habang inaayos namin nina Luis at Kurt ang mga instrumento at mikropono, napansin kong dumami na ang tao sa bar. May mga nakainom na, may mga sayawan sa harapan, at halos lahat ay puro tawanan at kantahan. Paglabas namin sa backstage, sinalubong agad kami ng may-ari ng bar.
“Mga bata, ang gagaling n’yo! Para kayong mga propesyonal! Tara, inom muna tayo. Libre lahat,” nakangitin
