Chapter 41
Cheska’s POV
Hindi ko alam kung saan ako kukuha ng lakas. Pakiramdam ko, binagsakan ako ng napakaraming tanong na wala namang kasagutan. Tahimik si Red sa tabi ko habang nasa kotse kami, pero ramdam kong sa bawat segundo ay nag-aalab ang init ng emosyon niya.
“Cheska…” basag niya sa katahimikan. Hindi ko siya tiningnan, pinili kong idikit ang noo ko sa bintana habang nakatingin sa labas. Pero ramdam kong malalim ang titig niya. “Hindi ka ba talaga matututo? Ilang beses na kitang inilalayo sa gulo, pero bakit palagi mong sinusubok ang sarili mo?”
Napapikit ako. “Hindi ko naman ginusto, Red. Hindi ko pinili—”
“Hindi mo pinili?” putol niya, mahigpit ang boses. “Pero lagi kang napupunta roon, sa mga sitwasyong muntik ka nang mawala sa’kin.”
Parang may kumurot sa puso ko. “Wal
