Chapter 36
Pagkapasok ko sa condo ay ramdam ko pa rin ang bigat sa dibdib. Parang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mukha ni Jayten kanina—yung paraan ng mga mata niya habang nagtatapat, at kung paano ito biglang nalungkot nang sabihin kong best friend lang ang tingin ko sa kanya.
Hindi ko alam kung tama bang sabihin kong parang may guilt akong nararamdaman, pero iyon ang totoo. Kasi ayokong saktan siya, pero ayokong rin lokohin ang sarili ko. Hindi ko siya mahal nang ganoon.
Binuksan ko ang pinto at bumungad sa akin si Quice, nakaupo sa sofa, may hawak na popcorn at nanonood ng isang Korean drama. Agad niyang inangat ang tingin niya sa akin at sinipat ako mula ulo hanggang paa.
“Hoy, anong nangyari? Para kang binagsakan ng mundo.” Nakataas pa kilay niya habang nilalapag ang popc
