AKALA KO OKAY NA. akala ko maayos na ang lahat sa usapan namin ni Migo. Pero akala ko lang pala. Dahil ang akala kong sasayang buhay ko kasama ito? Guguho sa isang iglap at mapapalitan ng dilim ang maaliwalas at makulay kong mundo.
"Biyang!! Biyang!!" napabalikwas ako sa pagkakahimbing nang marinig ang sunod-sunod na kalampag ni nanay sa pinto ng silid ko.
Naniningkit pa ang mga mata kong bumangong iika-ika na sa kay aga-aga nitong pambubulabog!
"Nay ano ba? Ang aga pa" inaantok kong reklamong napapakusot ng mga mata pagkabukas ko ng pinto.
"Biyang" natigilan akong dahan-dahang napamulat na marinig ang basag na boses nito.
Nagising ang inaantok kong diwa na makita itong umiiyak at kalauna'y napahagulhol na umiling-iling!
"Nay? Bakit po? Ano hong nangyayari?" sunod-sunod kong tanong
