Chapter 32

2156 Words

"Don't worry, Max. Magkikita pa rin naman tayo." Sabi sa akin ni Ian saka siya ngumiti at ganoon na rin ang ginawa ko. Naharang siya sa pintuan at nakaharap sa akin habang nasa labas na ako dala-dala ang bag. Naakatingala lang akong nakatingin sa kaniya habang siya ay hindi mapakaling na tingin-tingin rin pa minsan-minsan sa loob ng room. "Magkita tayo mamaya pag-uwian, ha?" sabi ko sa kaniya saka hinawakan ang bracelet na nasa braso ko. Tumingin ako sa linyang nasa likod ko at nakikita sila Adie at ang iba na masaya bago ko ibalik ang tingin sa kaniya. Matamis akong ngumiti, "Salamat," kahit na saglit lang kaming nagkasama sa room na ito at pinahalagahan niya iyon hanggang sa magkasundo rin kami. "Wala iyon, Max!" Bigla ginulo ni Ian ang buhok ko at napaigtad pa ng hawakan niya ak

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD