“You only have an hour to eat. We can’t be late for our reservations…”
Tumaas ang kilay ko habang pababa kami sa elevator papunta sa unit ni Bryce. Ibig-ibig ko na s’yang batukan dahil sa kalokohan n’ya! Nasa restaurant na sana kami ngayon kung hindi lang s’ya umiba ng daan dahil sa kapilyuhang pumasok sa isip!
“Mahal na mahal lang kita kaya ako pumayag na kumain ka dito–”
Hindi na n’ya naituloy ang sinasabi nang kurutin ko s’ya ng pino sa tagiliran. Humalakhak s’ya at saka pasimpleng napatingin sa dalawang lalaki na palabas sa kabilang unit na katabi ng sa kanya. Pinanliitan ko s’ya ng mga mata pero ngumisi lang s’ya at saka hinawakan na ang kamay ko para makapasok sa loob ng unit n’ya.
Nang maisara n’ya ang pinto ay agad na hinarap n’ya ako at muntik pang mapatili nang yumuko s’ya pa
