EPILOGUE

719 Words

Tatlong taon na ang lumipas. Maraming nangyari sa buhay namin, at isa na dito ang pinakamasayang kaganapan—ang pagsilang ng aming mga anak, sina Ethan at Eliana, na ngayon ay tatlong taon na. Sa aming maliit na tahanan, ang bawat sulok ay puno ng tawanan at saya ng mga bata. Ang kanilang maliliit na boses ay patuloy na umaabot sa aming mga tainga, nagdadala ng mga alon ng kaligayahan sa bawat araw. Habang naglalaro sila sa sala, bumubulong ako kay Emir, “Alam mo, sobrang saya ko na ikaw ang kasama ko sa lahat ng ito.” Ngumiti siya at tumingin sa akin. “I feel the same, Zarina. Laging masaya ang araw natin, lalo na kapag nandiyan sila.” Naglalakad kami papunta sa mga bata. Nakatayo sila sa harap ng TV, nakatingin sa kanilang paboritong cartoon. Nagsimula silang magtawanan habang naglalar

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD