ZARINA P.O.V
Dahan-dahan akong nagising, at ang unang bumungad sa akin ay ang puting kisame ng hospital. Ramdam ko ang bigat ng mga talukap ko at parang may mga butil ng buhangin sa mga mata ko. Dahan-dahan kong inalis ang mga mata ko sa kisame at inusisa ang paligid.
Nasa isang kwarto ako, at alam kong nasa hospital ako dahil sa mga makina at ang amoy ng antiseptic. Naririnig ko ang malalakas na boses ng mga tao sa loob ng kwarto. Mula sa tono ng boses, alam kong nagkukulitan na naman ang mga magulang ko. Ang lakas ng tawanan nila. Napangiti ako sa kabila ng sakit ng katawan ko.
Nang bumalik ang focus ko, nakita kong nandoon ang mga magulang ko. Nasa gilid ng kama ko ang mama ko, si Carmen, na parang nag-aalala at masayang nagkukwentuhan. Sa kabilang dako, nandoon si papa Agapeto, naka
