Chapter 70
Kael's POV
Napanganga na ako. Alam kong papunta na ako rito pero hiyaan ko pa ring magmukha akong tanga. Nabitin daw, eh! Pamaang at dahan-dahan akong natawa. Proud na proud na ako sa sarili nito!
Parang napawi lahat ng mga hinagpis ko sa buhay dahil sa simpleng sinabi niyang iyon. Mukhang malapit na kaming magkita ng minimithi kong tahong niya! Walang humpay na pasasalamat sa iyo, Lord! You are the best ever!
Natigagal na rin ito sa mukha ko pero nakangiti.
"Ano po ba ang akala ninyo sa akin, Sir, robot? Siyempre my pakiramdam din ako, 'no... At naramdaman po kita... Naapektuhan din naman po ako kahit papaano... Hmmm... Mahirap naman pong pigilan iyong ganito sitwasyon..."
Nahihiya niyang inilahad iyon. Sa dulo ay inihagikgik na lang niya ang hiya niya.
Oh, good graciou
