Yumanig ang balahibo ko at konting-konti na lang ay tutulo na ang luha ko. Ang sakit niyang magsalita. Parang lason ang bawat salitang lumalabas sa bibig niya, pero hindi ako nagpatinag. Sa isang malalim na buntong hininga, kinuha ko ang kamay niya upang paupuin siya sa upuan at pumunta sa gilid para makita ang isang box.
There is a first aid kit here and I open the lid.
Natigilan si Lemeul dahil sa ginawa ko at hindi makapagsalita. “f**k…” rinig kong mura niya. Napasulyap ako sa balikat ko habang inaayos ang mga gamit. “What the f**k are you still doing here?” mahinang boses niyang tanong, napapailing ang kanyang ulo.
“Ang gamutin ka…” bulong kong sagot. “Yan ang rason kung bakit nandito pa rin ako,” dagdag ko pang bulong sa kaniya. Napamura lang si Lemeul at hindi na nagsalita pa. I
