Lolo Lucio (SSPG)

LOLO LUCIO book 1 *LUCIFER book 2 *LUCIAN book 3 _______________ Warning SPG❗️ Hindi pa ako nakuntento dinagdagan ko pa ng isang daliri upang mas maramdaman niya ang sarap sa loob ng kanyang b****a. "ahh lo idiin mo pa ang daliri mo uhm" impit nitong ungol basang basa at laway na laway na ang kanyang kuntil,ang sarap pagmasdan kaya inilabas ko na ang aking mahabang dila para lawayan ko ang kanyang mamasa masang kepyas at sipsipin ang katas niyang nagsimula ng tumulo dahil sa pag araro ng aking daliri sa kanyang bukana.Tumaas ang sulok ng aking labi ibinaba ko na ng dahan-dahan ang aking ulo sa nakabukaka niyang hiyas. Mamula mula ito at nangingintab pa para na akong nauulol habang pinagmamasdan ang naglalaway niyang pagkababae.Walang pakundangan kong sinubsob ang aking mukha at inumpisahang dilaan ang labi ng kanyang gitnang hiwa. "oohh Nene ibukaka mo pa,dilang- dila na ako sa kuntil mo" hayok kong ungol. "ahh Nene ang sarap uhm" halinghing ko sariwang sariwa ang lasa kaya mas binilisan ko pa ang pagdila sa kanyang hiwa na nagpapaliyad sa bagong sibol na dalaga. "uhm lo ahh sige pa" kagat labing ungol ni Nene,pabaling pabaling ang ulo nito habang dinarama ang aking pagbrutsa sa kanyang laman. Habang nilalaro ng aking dila ang tinggil ni Nene ay walang kumpas namang nilamas ng dalawa kong mahahabang kamay ang malulusog niyang s**o na nagpaliyad nito ng husto. "lo lalabasan na ako uhm" iniyapos nito ang kanyang dalawang hita para masubsob pa ang aking ulo sa kanyang p********e wala akong sinayang nang umagos ang maraming katas ng dalaga.Sinipsip ko ito ng may panggigigil,sabik na sabik ang aking bunganga na lamasin lahat ang katas na inilabas niya. "please lo ipasok nyo na gusto ko pang labasan sa mahaba mong t**i ahh" mas lalo akong ginanahan nang pagmasdan ko ang nang aakit na dalaga habang kagat labi ang kanyang daliri,nag aanyaya sa isa na namang bakbakan. "ahh Nene pinapasarapan mo talaga ako huh..pwes hindi ka magsisisi ipapatikim ko sayo ang kamandag ko" Nagsimula na akong umibabaw sa maliit niyang katawan.Hinawakan ang aking kahabaan at sinimulang itutok sa kanyang namasang b****a walang salita ko itong ipinasok ng marahan na nagpapasinghap sa aming dalawa. "oohhh basang basa ka na Nene ganitong kepyas ang gusto ko namamasa sa sarap" Napasigaw sa sarap ang dalaga nang bayuhin ko ito ng husto na para bang isang torong uhaw na uhaw sa tawag ng laman. "ahhh lo Lucio ang laki nyo po uhh" mas ikinangisi ko ang ingay ni Nene dahil sa sarap na pinalasap ko sa maliit niyang katawan. "ahh Nene paligayahin mo ako palagi hmmm paligayahin mo palagi si lolo" kahit ilang beses kaming nagtalik ni Mercedita ay ibang iba sa sarap na naramdaman ko sa dalagang nasa harapan ko ngayon nang aakit,pinupukaw ang naghuhumindig kong pagnanasang matagal ko ng hindi naramdaman mula ng nakipag diborsyo ako sa bansang Russia. At kahit sa dati kong asawa ay hindi rin nito mapapantayan ang ligayang naibigay sa akin ng dalaga walang makakapangibabaw sa sarap na dala ni Nene... PAANO nga ba nagsimula ang lahat ng aking kapangahasan kay Nene? Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin maunawaan kung paano ako unti-unting nalunod sa isang kasalanang hindi ko man lamang naisip na aking magagawa. Sa bawat pagkakataong inaalala ko ang mga pangyayari, tila ba isa akong taong hinila ng sariling kahinaan hanggang sa tuluyan akong malugmok sa kasalanang habang-buhay kong pagsisisihan. Ang masakit na katotohanan... si Nene ay hindi lamang isang simpleng dalaga na aking nakilala. Siya ang nag-iisang apo ni Mercedita....ang babaeng dalawang taon ko nang kinakasama at pinangakuang pakakasalan. Isang babaeng buong puso akong minahal at pinagkatiwalaan ng kanyang buhay, ngunit siya ring aking pinakasinungalingan. Hindi pa man kami naipapakasal ay dinudurog na ako ng aking konsensya. Sa tuwing nakikita ko ang mga mata ni Mercedita na puno ng pagmamahal at pagtitiwala, para akong sinasakal ng sarili kong kasalanan. Hindi niya alam na sa likod ng aking mga ngiti ay may isang lihim na unti-unting sumisira sa aming kinabukasan. Si Nene... inosente, may mapang akit na alindog at walang kamalay-malay sa unos na paparating sa kanyang buhay. Ni minsan ay hindi ko ginustong masangkot siya sa aking magulong mundo. Ngunit ang isang pagkakamali ay sinundan pa ng panibagong pagkakamali, hanggang sa pareho na kaming nabihag ng isang sitwasyong wala ni isa man sa amin ang naghanda. Araw-araw kong itinatanong sa aking sarili kung saan ba talaga nagsimula ang lahat. Sa panahon bang una ko siyang nakita nang tumuntong ako sa bahay ng mga Santander. Sa mga pagkakataong magkasama kaming palagi at nilalambing ako? O sa sandaling hinayaan kong manaig ang aking kahinaan kaysa sa aking konsensya? Alam kong darating ang panahong mabubunyag ang lahat, at kapag nangyari iyon, hindi lamang ang aking buhay ang masisira kundi pati ang pamilyang minsan ay tumanggap sa akin bilang isa sa kanila. At sa araw na iyon, wala na akong ibang masisisi kundi ang aking sarili,ang lalaking nagpatalo sa sariling pagnanasa at sumira sa tiwalang ipinagkaloob sa kanya ng dalawang babaeng hindi karapat-dapat saktan. Si Benecio... ang aking matalik na kaibigan sa kampo. Isang lalaking itinuring kong kapatid sa loob ng maraming taon. Magkasama naming hinarap ang iba't ibang pagsubok sa digmaan nagdamayan sa oras ng kagipitan, at nangakong hinding-hindi magkakanulo sa isa't isa. Ngunit sa lahat ng pangakong iyon, ako rin ang unang sumira. Kung nabubuhay lamang si Benecio ngayon, marahil ay hindi niya ako basta papatayin. Mas gugustuhin niyang makita akong unti-unting mabulok sa bigat ng aking kasalanan. Sapagkat hindi lamang ang kanyang tiwala ang aking ipinagkanulo dinungisan ko rin ang alaala ng aming pagkakaibigan sa pamamagitan ng aking kahayukan. Ang babaeng kinakasama ko ngayon ay ang kanyang asawa, si Mercedita. At higit pang kasuklam-suklam ang aking nagawa nang masangkot din sa aking magulong buhay ang kanyang nag-iisang apo na si Nene. Isang kasalanang kahit ilang ulit kong ikumpisal ay tila hindi kailanman mapapatawad ng aking sariling konsensya. Ako si LUCIO CERRUTTI. Isang retiradong heneral, kalahating Ruso at kalahating Pilipino. Buong buhay kong ipinaglaban ang karangalan, disiplina, at katapatan. Nakaharap ko ang panganib nang hindi kailanman nanginig ang aking mga kamay. Nakaligtas ako sa mga digmaan at sa mga putok ng baril na muntik nang kumitil sa aking buhay. Ngunit sa huli, hindi bala ang tumalo sa akin. Ang sarili kong kahinaan ang siyang sumira sa lahat ng aking ipinaglaban. Ang isang lalaking minsang pinarangalan bilang bayani ay ngayon ay isa na lamang bilanggo ng kanyang sariling konsensya. At ito ang aking kuwento...ang kuwento ng isang taong nagtagumpay sa larangan ng digmaan, ngunit tuluyang natalo sa digmaan ng sariling puso.