"What?" hindi makapaniwalang tanong ko kay Lexie matapos marinig ang sinabi nito sa kabilang linya. Hindi ma-process ng aking utak ang kaniyang sinabi ngayon lang, kahit na sobrang linaw naman ng pagkakasabi nito sa mga katagang iyon. Na kahit na bata ay maiintindihan ang kaniyang sinabi. Pero kahit anong isip ko ulit, hindi pa rin talaga pumapasok sa aking isipan nang malinaw.
Hindi nagsalita si Lexie at nanahimik lang sa kabilang linya. Rinig ko ang pagpipigil nito sa pag-iyak kaya napakagat na lang ako ng aking labi. Imbes na magtanong ulit sa kaniya, inulit ko ang kaniyang sinabi sa aking utak. Napakagat na lang ako ng aking labi at hindi mapigilang ma-guilty dahil sa sitwasyon ngayon ni Lexie.
Bata pa lang kami ay magkaibigan na kaming dalawa. Kahit noong pumanaw ang kaniyang mga ma
