Andrea never thought that time passes by without her realizing it. She never though she will enjoy someone else's company just like this. And not just someone else, but a man to be exact. Masayang iniikot siya ni Hanz sa buong rancho ng mga ito at kung hindi pa nanakit ang dibdib niya ay hindi niya maaalalang napasarap na pala siya sa pamamasyal nilang iyon. Agad siyang nagpahatid sa binata pabalik sa kanila na ikinapagtaka naman nito because it was just in the middle of the day. “I thought you were enjoying our place,” may himig kalungkutang wika nito habang nagmamaneho pabalik sa hacienda. Napatingin naman siya rito. “Of course, I am!” Mabilis na sagot niya. “Then why all of a sudden nagpapahatid ka na agad? Akala ko pa naman you wanted to see the sunset,” anito na parang bata

