IRINA P.O.V
Hindi ko alam kung anong klaseng takot ang nararamdaman ko noon. Para akong lumulutang sa hangin, hindi ko alam kung anong gagawin o kung anong mangyayari sa akin. Sa totoo lang, sa mga unang araw pagkatapos ng insidente, hindi ko alam kung paano ko hinarap ang lahat. Ang bawat tunog, bawat pag-ikot ng oras, at kahit ang mga simpleng paggalaw ng tao sa paligid ko ay parang banta na para akong nagbabalik sa sitwasyong iyon—dun sa dilim ng apartment, sa mga kamay ng isang lalaking hindi ko kilala, at sa takot na hindi ko kayang ipaliwanag noon.
Nasa penthouse kami ng mga kaibigan ko, at si Marco, Lucas, Daniel, at Troy, palaging nandiyan para sa akin. Pero kahit anong pilit nila, hindi nila kayang alisin ang takot na nararamdaman ko sa mga unang linggo. Hindi ko alam kung paano
