IRINA P.O.V
Pakiramdam ko, ang tanga-tanga ko ngayong gabi.
Hindi ko alam kung bakit naisipan ko pang tumakas mula kina Marco, Lucas, Troy, at Daniel. Siguro dahil gusto ko lang ng konting freedom. Alam mo ‘yun? ‘Yung pakiramdam na parang sobrang sikip ng mundo mo dahil lahat sila sobrang protective sa’yo? Parang bawat galaw ko kailangan may mata sa likod ko, parang hindi ako makahinga nang maluwag.
Pero ngayon, habang naglalakad ako dito sa madilim na kalsada, natatakot ako.
Sobrang creepy ng pakiramdam ko. Para bang may mga matang nakatingin sa'kin. Bawat hakbang ko, parang may echo na sumusunod. Hindi ko maalis sa isip ko na parang may nakasunod sa'kin, nagmamatyag. Napapatigil ako tuwing maririnig ko ang sariling yapak, tapos idadahilan ko na lang sa sarili kong imahinasyon ko lang
