NAPAKURAP si Erin nang may mahagip ang kanyang mata habang nakasakay sa kanyang kotse.
Si Daniel.
Kakababa lang nito sa kotse nito at mukhang papasok sa isang coffee shop. Mukhang mag-isa lang ito—walang kasamang kausap, walang iniintay. Parang eksenang mabagal ang galaw ng paligid habang nakatayo ito sa tabi ng sasakyan niya, pinipindot ang lock bago tuluyang maglakad papasok.
Naka-white polo shirt at simpleng slacks ang lalaki. Walang kung anu-anong accessories, walang kaartehan—pero hatak na hatak pa rin.
Yung tipong kahit siguro lalaki siya, at nadaanan niya si Daniel habang sakay lang siya ng motor sa kanto, siguradong lilingunin pa rin niya ito.
Pinagpala talaga ang hinayupak. Bakit ba ganito? Bakit ‘yong mga ganitong uri ng lalaki pa ang pinagpapala sa kagwapuhan? At, mas masak
