Naabutan niya si Daniel na nakatayong may sigarilyo sa bintana. Ngayon lang niya nakita ang binata na naninigarilyo. Tahimik at malalim ang pabulong na humihinga ng usok, ang ilaw mula sa table lamp ay tumatama sa mukha niya, pinaliliguan siya ng tila gintong liwanag, habang nakaupo sa upholstered chair. Para bang ang liwanag at anino ay sumasayaw sa paligid niya, pinapatingkad ang bawat kurba at linya ng mukha ni Daniel.
He wasn’t human.
Lyon ang gusto kong isipin, iisip niya habang nakatitig sa binata. Sino pa ba ang lalaki na makikita niya na ganoon kaperpekto? Ang bawat galaw, bawat posisyon ng katawan, tila ba pinagplanuhan ng langit. Daniel lang ang ganito.
Sigurado siya na may iba pang lalaki sa mundo, pero sa mga mata niya, sa puso niya, walang makakahigit. Isa iyon sa masakit n
