I watched him eat silently. Hindi niya itinatago ang katotohanang wala siyang gana kumain, but I'm not going to let him starve kahit gaano pa ako ka-inis sa kanya dahil sa pag-takas niya.
"B-Busog na ako..." Itinulak niya palapit sa akin ang plato na wala man lang halos bawas. Bakas sa mata niya ang pag-aatubili kahit pilit niyang nakikipag-titigan sa akin.
Tiningnan ko ang pagkaing itinira niya. It looked like he didn't even try. Still, it's better than nothing.
"Fine," sagot ko, at ipinaligpit ang mga kalat.
"Come here," tawag ko kay Andy habang kinukuha ko ang paper bag na nasa ilalim ng kama. Bakas ang takot niya, pero sumunod pa rin siya sa utos ko.
Noong nakatayo na siya sa harapan ko, hinila ko siya para maupo sa mga hita ko. Inabot ko sa kanya ang bag.
"Everything you will need tonight is inside. Go to the bathroom and get ready."
Humigpit ang hawak niya sa bag noong hinalikan ko siya sa pisngi, as if gusto niyang umiwas. But still, he stood up and walked silently to the bathroom like a good boy.
I allowed myself to fall down the bed, my arm above my eyes. I don't want to do this, but I want to teach Andy a lesson. He needs to know what happens when he doesn't follow my orders. Kung hindi ko 'to gagawin, hindi siya mag-tatanda.
And not that I don't want to do what I am about to... I just don't want to do it this way.
It felt like an eternity, but I finally heard the bathroom door open. Nanatili akong nakahiga, pero ibinaling ko ang tingin sa pinaka-magandang tao sa balat ng lupa na naglalakad palabas ng banyo.
Pulang-pula siya, mula sa mukha hanggang sa leeg at balikat, dahil sa pagka-pahiya. He's wearing that white nightie from the mall. And as I expected, he looks great.
Lahat ng pag-aalala ko, parang nawala bigla ngayong nandito na siya.
"Come here, baby." Bumangon ako at itinaas ang kamay ko sa direksyon niya. Tahimik siyang lumapit at hinawakan ang kamay ko. I sat him down on my thighs.
"Malamig?" tanong ko kahit ramdam ko ang panginginig niya.
Tumango siya bilang sagot at isiniksik ang mukha niya sa leeg ko. I hugged him tight to warm him up.
"A-Ayoko ng suot ko, Jude..." bulong niya.
"I know." I ran my hand on his back, feeling the soft silk material of his nightie.
"Don't worry, I'll take it off you soon."
Nag-simula siyang humikbi. Hinawakan niya ang pisngi ko at tumitig sa akin.
"Will it be excruciating again?" Umaagos ang luha mula sa mata pababa sa pisngi niya.
"No. I won't rush it like last time." I wiped his tears.
Ulit ay sumubsob siya sa leeg ko.
"I hate you..." Lumakas ang iyak niya.
"I hate you... so much."
"I know, baby."
"I hate you! But why do I want to ask for your forgiveness?"
Hindi ako sumagot. I let him pour his heart out.
"Ayokong mag-sorry, Jude! Kasi wala akong kasalanan sa 'yo! But I don't want you to be mad at me..." Iniyakap niya ang braso niya sa leeg ko at hinalikan ako sa labi.
Napangiti ako habang tinitingnan ang mukha niya, madiin ang pagkakapikit ng mata habang hinahalikan ako. Looks like I already won.
"What did you do to me, Jude?" Humiwalay siya sa akin, luhaan pa rin ang mga mata.
"Baby..." I kissed him back.
Inihiga ko siya sa kama, agad din akong sumunod. Kahit saglit, ayokong magkalayo kami. Halos ibigay ko sa kanya ang buong bigat ng katawan ko. It looks like he doesn't mind because he just kept kissing me.
As I pinned his hands above his head, he didn't resist, which made me smirk. This time, I know I got him.
"B-Bakit ka nakangiti..." Mahina ang boses niya noong nag-hiwalay ang labi namin.
"Because you love me," I said matter-of-factly.
"K-Kailan ko sinabi 'yon..." Umiwas siya ng tingin.
"You didn't say it, but," I held his chin to make him face me, "maybe you don't even realize it, but I do, baby."
"Mali ka..."
I scoffed.
"Liar," I said, and I kissed him again.
I pressed myself harder to his body, and I can feel that he's reacting to my kisses already. I sighed in relief knowing that he's getting turned on because of me.
Napakapit si Andy sa buhok ko noong leeg naman niya ang pinagtuunan ko ng pansin, na lalo namang nagpasaya sa akin. Looks like I didn't need the drugs, after all.
I allowed my hand to wander. There is urgency in my caresses. As I reached his chest, I lightly pinched his n*****s.
"O-Ouch..."
"Sorry," I whispered before biting and sucking his neck.
"Aray ko, Jude..." Tinakpan niya ang leeg niya.
"It won't be painful later, okay?" Inalis ko ang pagkakatakip niya doon.
"I'm sorry. You're just so cute."
I placed myself between his legs, causing his little nightie to ride up his thighs. I stopped his hands from pulling it down.
"M-Malamig, Jude." Pilit pa rin niyang hinihila ang nightie para takpan ang sarili niya. I started laughing.
"Don't fight it. You'll like it, I'm sure."
"You don't know that!" Inirapan niya ako, pero binitawan niya ang suot niya.
"Then, what's this?" I touched him between his legs and made him jump a little.
"... it's just a physiological reaction." He avoided my gaze.
"Alright, then..." I laughed.
"Then let me take care of your, quote-unquote, physiological reaction."