__Quiceleth's POV__
NANG makasiguro na akong napakalma ko na siya ay hiniwakan ko siya ng mahigpit sa kamay at hinila palabas. Balak ko na sanag ipunta siya sa nakaparada niyang kotse nang may maalala ako.
"Clace...," Nag-aatubling tawag ko sa pangalan niya. Nakita kong tulala lang siya sa akin sublit parang hindi niya ako nakikita. "Nasan yung kotse?"
Parang doon naman siya nagising at nakita ko na talaga ang tuluyan na pag-pokus ng kanyang mata sa akin. Softening eyes, he squeezed my hand that is holding him gently.
"Quiceleth," He muttered, his voice almost a whisper. "kiss me."
Nagtaka ako sa sinabi niya, nandoon ba sa sinabi niya yung sagot sa tinanong ko kanina?
"Hindi Clacesier, nasan na yung kotse—"
Napatigil ako sa pananalita nang bigla niya akong hinila, mabilis ang lakad
