Chapter 41
RYLAN POV KUNG marami na akong mga bagay na inisip bago magtungo sa police station kanina, hindi ko akalain na doon ko din pala malalaman ang isang kumplekadong katotohanan. "Hays," pang ilang daan ko na atang buntong hininga sa araw na ito. "Mahal ko?" "Hm? Bakit Dylan?" tugon ko pa mula sa kanyang pagtawag. "Okay ka lang ba? Pagod ka na ba?" masuyo pa niyang tanong. Bakas din ang matinding pag aalala sa kanyang gwpaong mukha. "Hm, medyo," makatotohanan ko namang sagot sapagkat kahit hindi ganun kadami ang aming ginawa ay nakakapagod din i-process ang lahat ng mga pangyayari sa araw na ito. "Wag kang mag alala, pauwi na tayo. Ako na din bahala sumundo kay Buddy," aniya pa. Marahan naman akong napangiti dahil sa pagiging maalahanin niya, minsan kahit hindi ako magsalita ay alam na
- Writer
