Miss Sincerely

Chapter 2

Lucy's Pov

Napatingin ako sa labas ng bintana nang mapansin kong naglalakad si Luke kasabay ang papa nito. They're talking seriously at pansin ko ang nakakunot-noong si Luke na tila ba may sinasabing kahibangan ang papa nito. Ganyan kasi madalas ang reaksyon niya kapag nakakarinig siya ng mga walang kabuluhang usapan o kahilingan.

Should I talk to him?

Maybe, not.

Hindi naman naglilihim si Luke sa akin at ganun rin naman ako. Sinisigurado namin na healthy pa ang pagkakaibigang meron kami. We always look out for each others at kapag may time na hindi mag-tugma ang mga opinyon namin, we always make sure at the end of the day that friendship always win between us.

Problem is just a problem.

It will go away but our friendship.

"Okay, class," saad ni Miss Tokyo at inayos ang makakapal na libro ng history. "By next week, I want you to create a group of three of your choice and prepare something creative related to our topic today."

Marami ang napasinghap at umangal sa sinabi nito. Pero nanatili lang akong tahimik.

I saw Kitty raise her hand on my peripheral vision.

"Yes, Miss Chrysanthemum?" asked Miss Tokyo.

Tumayo si Kitty at nagtanong, "Just anything?"

"Yes, anything. You can do whatever it is that's creative on your part." sagot naman ni Miss Tokyo.

Umupo si Kitty at nagkatinginan kaming dalawa. Walang emosyong mababanaag sa bawat mukha. Para kaming nag-uusap gamit lamang ang mga utak ng limang segundo.

"Great," aniya. "See you this weekend, Lulu."

"Oh," tanging saad ko at isinilid na ang mga aklat sa aking bag.

Napansin kong umalis na ito at sumabay sa kanyang mga kaibigan na taga-kabilang section.

"Hi,"

Napaangat ako ng tingin at nagtaka nang makitang one of the minions este cheering squad ang lumapit sa akin.

"I'm Claire," pagpapakilala nito. Medyo kinakabahan ito habang nagsasalita. "Pwede bang sumali sa grupo niyo?"

Since Kitty and I are already a team. Kailangan pa namin ng isa.

"Sure," saad ko at tumayo bitbit ang aking backpack.

"Thanks," nauutal na aniya.

"No need. It's a group activity. See you this weekend." wika ko at naglakad na palabas ng klasrum.

May physical education class ako ngayon at kailangan kong umattend since lumiban ako noong nakaraang linggo. The class adviser sent a message sa group chat kanina.

Pumasok ako sa loob ng dressing room para sa mga babae at pumunta sa locker ko. Napapatingin ang taga-ibang section sa akin at sabay bulungan ang mga ito. Hindi ko na lamang sila pinansin at kinuha ang red pants at white tee ko.

Nilampasan ko ang mga ito at tinungo ang bakanteng cubicle para magbihis. Hindi ko sadyang marinig ang usapan sa kabilang cubicle.

Dalawa pa yata silang nasa loob.

"Narinig mo ba ang balita, sissy?"

"Anong balita?"

Tumahimik ito saglit at nagpatuloy. "Sinagot na raw ni Valentina si Luke."

"Ano?" sigaw ng kausap nito.

"Ano ka ba, sissy hinaan mo lang."

"Anong sinabi mo?" mahina nitong pag-uulit sa tanong.

Isinuot ko ang tee at inayos ang sarili bago binuksan ang cubicle. Sabay nagbukas ang kabilang cubicle. Napatingin ang dalawa sa akin at napanganga.

"Teka,"

Hindi ko sila pinansin at tahimik na tinungo ang locker ko. Isinilid ko ang uniform roon at bumalik sa gymnasium kasabay ng ibang mga estudyante. Hindi ko pa alam kung anong gagawin namin ngayon.

Marami na ang estudyante sa loob at napansin kong may apat na section and narito ngayon.

Naglakad ako patungong benches at umupo roon. Maraming mga matang nakamasid pero sanay na ako sa ganito. Ikaw ba naman ang nag-iisang best friend ng sikat at sobrang gwapo sa campus.

Napaisip ako sa usapan kanina.

Did Luke really court Valentina?

How come?

Napatitig ako sa kabilang dako ng mga benches kung asan bigla na namang bumalik sa ala-ala ang araw na 'yon.

"Good morning, everyone."

Bumalik ako sa huwisyo nang tumunog ang speaker sa loob ng gymnasium.

"This is Miss Gadot," She's our p.e. instructor. Bakit nasa announcement room ito? "There's someone from the seniors who will be your coach today. I'm sure you guys know him very well." aniya.

Napalingon ang lahat sa pintuan ng gym. Nakatayo at taas-noo ang pamilyar na bulto rito. His tall height and those messy curly hair at ang mesmerising green eyes nito.

"Make sure to never give him a hard time. Be kind and respectful."

"Luke," bulong ko.

It was Luke, my best friend. I was just silently listening sa instructions nito sa may likuran. Ayokong makipagsiksikan gaya ng ginawa ng iba matapos ang anunsyo ni Miss Gadot.

Sobrang ingay ng gym nang biglaang tumili ang mga ito na parang mga baboy na iihawin.

Napalingo ako.

Nagulat ako nang sa muling pagtingin ko kay Luke ay nakatingin na pala ito sa akin. Tumango ako at ngumiti ng unti. He smiled at me.

Napatakip ako ng tenga ng bigla na namang tumili ang mga babae sa harapan. Pati mga kalalakihan ay nagrereklamo sa mga ito.

They're fighting with each other na isa raw sa kanila ang nginitian ng best friend ko.

How amusing of them.

Muli akong naglakad patungo sa benches ng mag-umpisa ang unang laban sa pagitan ng section emerald at section ruby, our section.

Luke is also the referee at kahit hindi ito kasali sa laro ay tumitili ang mga babae sa tuwing tumatakbo ito paroon at parito kasabay ng mga players.

He's really gifted at sobrang popular.

Unlike his best friend.

Nerd at unpopular.

"Hi,"

Napaangat ako ng tingin at napatitig sa kararating lang na lalaki. He's also handsome at labas ang dimples sa kanyang pisngi.

Binaling ko ang tingin sa harapan. Nasa ikatlong quarter na ang laro at lamang ng apat na puntos ang kabilang section.

"Are you Luke's best friend?" tanong nito.

"Are you from the press?" walang emosyon kong tanong pabalik ng hindi ito tinitignan.

Napatawa ito at umupo sa tabi ko. "You are really Luke's best friend."

"What do you mean by that?" saad ko. Napatitig ako ng mataman rito.

"You're cold, just like him."

Itinaas nito ang kanyang daliri at itinuro si Luke na nakatingin sa amin ng seryoso. Nagulat ako kaya kinagat ko ang daliri nito. Sumigaw ito sa sakit kaya napatingin narin ang iba pa sa amin.

Muli kong binalingan si Luke ngunit nagsimula na ulit ang laro.

Sinamaan ko ng tingin ang walang-hiyang lalaki na pinunasan at hinihipan ang nagdurugong daliri.

"You deserve it, Mister. You don't have the right to judge and point your.." napatingin ako sa daliri nito. "..dirty finger on someone you didn't even know."

Pagkatapos kong sabihin 'yon ay iniwan ko siyang nakanganga. Nagpupuyos akong lumabas ng gym at tinungo ang malapit na malaking puno sa gilid nito.

Naupo ako sa lilim nito at sumandal.

"Breathe,"

"Elle,"

Ngumiti ito at lumapit sa akin. Umupo ito sa harapan ko at inalok ang pagkaing dala-dala niya sa supot. Kinuha ko ang paborito kong melon bread at kumain.

"You look so angry." aniya. "Ngayon pa yata kita nakitang ganyan."

Nilunok ko ang tinapay ng marahas. "There's a jerk inside the gym." pagsusumbong ko.

"A jerk?" natatawang saad ni Elle. Tumango lang ako habang ngumunguya ng tinapay. "Si Luke ba ang tinutukoy mo?"

Napangisi ito at pinipigilan ang kanyang pagtawa.

"Of course not. Why would I call my best friend a jerk?" depensa ko.

"He is," aniya sa mahinang boses.

"He isn't."

Pareho kaming nakatingin ng seryoso sa isa't isa. Si Elle ang unang bumitaw at humiga sa damuhan.

"Well, even though we're cousins we're not really close. So, you know him better than I do." wika nito. Napabuntong-hininga ito saka tumingin sa akin. "Still, I know something that you also don't even know."

Napahinga ako ng malalim. "Like Valentina and Luke being together?"

Muli itong tumingin sa ibabaw ng puno. Ilang minutong katahimikan ang namutawi sa aming dalawa. Tanging huni lamang ng mga ibon, hiyawan sa loob ng gymnasium at tunog ng mga naglalaro at bolang paulit-ulit na binabato.

"Maybe? Or maybe not?"

Umupong muli si Elle at bumalik ang ngiti sa labi nito. Pero may kakaiba rito na hindi ko matumbok. Tumingin ito sa relos niya. Ginulo niya ang buhok ko at nagpaalam na dahil mag-uumpisa na raw ang sunod nitong klase.

Napatayo narin ako at bumalik sa gym. Napansin kong nanalo ang kabilang section dahil nakasalampak ang mga balikat ng kaklase kong lalaki.

"Lucy, dali."

Lumapit ako kay Elizabeth at sa iba pang mga kaklase namin. Mukhang mga babae na naman ang maglalaro.

"Saan ka ba galing? Kanina pa kami naghihintay sa'yo." saad niya nang makalapit ako.

"Nagpahangin lang,"

"Oh siya, tayo nina Flor, Gianna at Kassandra ang first five."

"Okay,"

Hinanap ng tingin ko si Luke ngunit hindi ko siya makita. Nag-warm up muna kami at itinali ang buhok ko into messy bun.

"Lucy,"

Napalingon kaagad ako sa tumawag. Luke was standing in front of me.

"Luke,"

"Here. Wear it." wika nito at inabot sa akin ang maliit na bagay. Hindi pa ko pa man naitanong kung ano ito ay natuod ako nang tanggalin niya ang suot kong salamin.

Kaagad uminit ang mukha ko.

"You're blushing."

"Don't state the obvious,"

Kinuha ko ang salamin sa kamay nito at tumakbo patungong locker. Nakakahiya.

Napatingin ako sa salamin. I really look like a nerd. Napailing ako at tinanggal ito at isinuot ang binigay ni Luke sa akin na contact lenses. Sinarado ko ang locker at nagulat nang may humarang sa harapan ko.

"Luke,"

Napahugot ito ng hangin at binuga iyon ng malakas.

"Why?" tanong ko.

He's acting weird.

"If only you could see yourself right now." saad niya.

"Kakatingin ko lang sa salamin, Luke."

Napailing ito at hinawakan ang kamay ko ng mahigpit pero saktong diin lang. Kahit na namumula na naman ay hinayaan ko lang ito na akayin ako pabalik sa court.

As expected, all eyes on us.

Hot topic na naman ako nito panigurado.

"Ahem," pagkuha ko ng atensyon kay Luke. "Maaari mo ng bitawan ang kamay ko best friend."

Napa-tss lang ito at tinungo ang kanyang munting lamesa.

Problem nun?

"Sorry, pinaghintay ko kayo." wika ko kay Elizabeth na panay tingin kung saan-saan.

Nanginginig pa ito.

"Ah, hello?" pagkuha ko ng atensyon niya.

"Wait," aniya. "Busy ako. Hinahanap ko si Lucy."

What? I'm standing in front of her. Can't she see?

"You're speaking to her now."

Napaangat ang kanyang kilay. "Huwag ka ngang magbiro."

Napaangat rin ang kilay ko sa sinabi nito.

"Wala sa bokabularyo ko ang magbiro, Elizabeth. I am Lucy Sincerely of Ruby."

"What?" sigaw ni Elizabeth.

Nagulat ako ng palibutan ako ng apat.

"Ikaw ba talaga si Lucy?" tanong ni Gianna.

"Impossible," komento naman ni Kassandra.

Flor was just intently staring at me. I stared at her coldly.

"Siya nga si Lucy." saad nito at napatango-tango.

Napapailing na lamang ako. Tumahimik ang lahat nang marinig ang pito hudyat para umpisahan ang laro.

"On your positions," Luke commanded.

Pumwesto na ang magkabilaang players sa gitna ng court. Ako agad ang sa center para umagaw ng bola.

Napansin ko ang ngisi ng center ng kabila.

"Pretty, baka magasgasan 'yang mukha mo."

Napatingin ako kay Luke na may hawak ng bola at sa taga-kabilang section.

"I am trained by a basketball captain. Baka mas lalong pumutok 'yang labi mo."

Napatiim-bagang ito at napakuyom ng kamao. Tinignan ko lang ito ng blanko.

Hindi porke't tahimik lang ako ay hindi ko kayang tumuklaw gaya ng ginagawa nila. I choose my own battle wisely.

Kasi ang pinakaayaw ko sa lahat ang mag-aksaya ng enerhiya sa mga walang kwentang bagay.

Sa muling pito ni Luke ay nag-umpisa na ang laro.

I let them think about me whatever it is, but when it comes to my record. I don't want it to be tainted. I make sure I excel in all the things that I do.

I make a leap backward at tinutok ang bola sa basket. I estimated it and attempted to shoot.

"Three points from Miss Sincerely for Ruby." Luke shouted with so much enthusiasm in his voice.

The crowd roared in the distance.

I also make sure that I make the people who matter to me most, be proud.