Chapter 38: Cellphone
Vanessa Hindi ko na alam kung paano ako nakabalik sa loob ng aming bahay, basta nagising na lamang ako na maliwanag na at nakatali na rin ang kurtina sa aking kwarto. Hindi ko na halos maimulat ang aking mga mata dahil sa hindi ko na rin alam kung anong oras ako natigil sa pag-iyak. Wala na kami… I just broke up with my Fafa Haines. Pakiramdam ko ay wala ng saysay ang buhay ko pero kailangan pa ring magpatuloy. It must be manang who entered here. It is past eleven. Wala akong lakas na bumangon. Nakatihaya lamang ako sa higaan, nakikipagtitigan sa kisame. Kinapa ko ang puso ko dahil pakiramdam ko ay wala ng tumitibok doon. Ipinikit ko ang aking mga mata dahil nagsimula na namang kumirot-kirot ang puso ko at umabot na agad sa mata ko. No… I won’t be crying again. Ako ang nami
- Writer
