Chapter 20 – Pabebe
Tinulak ko siya ng malakas dahilan upang mapaupo siya sa sahig. Bigla naman siyang humalakhak ng malakas "Hahaha. I was just joking. Hahaha" tuloy-tuloy pa rin siya sa pagtawa. "Hindi yun nakakatawa!" Pabalang kong sagot. "If I know, gusto mo rin naman!" Nang marinig ko iyon, nagdilim ang paningin ko. "Wala kang karapatang sabihin 'yan! Una, dahil wala kang alam kung ano ang nararamdaman ko at ikalawa, hindi mo alam kung ano ang pakiramdam ng tulad ko!" Seryoso kong sabi sa kanya. Bigla naman akong tumayo at aalis na ako. Bigla namang nakasalubong ko si tita "Tita, aalis na po ako." Diretsong sabi ko. "Oh, may problema ba?" Alalang tanong niya. "Wala po. Kailangan ko na pong umuwi. Nag-text na rin po kasi si mama." Ang depensa ko naman sa kanya. "Osya, sige ingat ka and nice me
- Writer
