CHAPTER 30: RUN AWAY
Nagising ako na nakahiga pa rin dito sa kama na supt pa rin ang puting bistida pero hindi tulad kanina ay hindi na nakatali ang mga kamay at paa. Dahan dahan akong gumalaw dahil ang sakit ng buong katawan ko. Sandali kong nahagip ang hitsura sa salamin at kitang kita ang pamamaga ng mata ko. Hindi na ako magtataka kung bakit ang labo ng nakikita ko. Tahimik akong naglakad at pilit na hindi gumawa ng ingay papuntang pintuan. Nabuhayan ang dugo ko nang mapagtantong hindi ito naka lock. Binuksan ko ng dahan dahan at kasabay nun ay ang pagsilip ko sa labas kung nandito ba si Vin. Nang masiguro kong wala ay lumabas na ako. Lumapit ako sa dinning table at nakita ko doon ang cellphone ko. Pero agad akong natigilan nang lumabas si Vin galing kwarto na kakaligo lang. "f**k!" sigaw niya. Nagma
- Writer
