|CHAPTER TWENTY SEVEN|
LUMIPAS ang ilang buwan at ika-anim na buwan na nga ng pagbubuntis ko. Ngunit ang inaakala kong masaya naming pagsasama namin ni Alexander ay hindi nagtagal.
Dahil sa makalipas rin na buwan ay nararamdaman ko ang kawalan niya ng oras para saamin. Matagal siyang nakakauwi at paminsan-minsan ay halos hindi na siya umuuwi. May mga sandali rin na maaga na siya kung makaalis at hindi na kinakain ang mga niluto ko para sa kaniya. At ang mas malala pa ay nawala na 'yong lambing niya na nakasanayan ko.
Tinangka kong itanong sa kaniya ang tungkol doon ngunit palagi lang siyang umiiwas. Hindi ko na maintindihan ang nangyayari sa kaniya at ang nagigigng epekto nito saaming dalawa. Pilit ko siyang pinapasigla ngunit wala pading nangyayari.
Minsan naiisip ko nalang din na bak
