Chapter 47

1713 Words

Nicholo’s POV   Lumipas isang linggo at tuluyan na nga naming naiuwi si Rae sa bahay. It’s good dahil wala naman nang problema pa patungkol sa kaniyang kalusugan. Kagaya naman ng dati ay todo igat kami pagdating sa kaniya. We don’t want him to work, kahit paghugas lang ng pinggan at pagwawalis ay hindi ko siya hinahayaan. He said na kaya daw niya pero tumatanggi pa rin ako.   We treated him like a prince, lagi naming inaabot sa kaniyang mga kailangan. We don’t want him to get hurt anymore. Kahit kasi nakalabas na siya sa ospital ay alam kong nagre-recover pa rin siya. He’s still adjusting in our place dahil malayong malayo ito sa Pilipinas.   I’m glad that God him back to us, to have more time together, to care with and to share love. Ilang beses niya na rin akong tinatanong tungkol

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD