Mikey’s POV
I tried to move but my legs didn’t function, parang bigla ring nag-skip ang puso ko sa pagtibok nang marinig namin ang malakas na pagsabog at pagkawasak nang likurang parte nitong lumawang warehouse. Napaluhod ako dahil tila nawalan ako ng lakas sa nangyari. Parang nagdilim bigla ang mundo ko simula sa mga oras na ‘to.
Napayuko ako mula sa pagkakaluho sa lupa. Kitang kita ko kung pa’no tumulo ang mga luha ko doon hanggang sa tuluyan na itong lumabo. Gusto ko mang itanggi sa sarili ko pero hindi ko kaya. Hindi ko kaya hindi isipin na wala na si Rae, wala na ang taong pinakamamahal ko.
Parang tumigil sa pag-ikot ang mundo ko. There’s this regret in me, na siyang lumulukob at nagpapabigat ng aking dibdib. Kung alam ko lang na mangyayari ‘yon sa kaniya ay sana mas naging alerto
