Mikey’s POV
Buong magdamag na bukas ang mga mata ko. Hindi maalis sa isipan ko si Rae, nag-aalala pa rin ako sa kaniya hanggang ngayon. Kahit na anong pilit ko sa sarili ko upang matulog ay hindi ko magawa. Nasanay na kasi akong lagi lang nasa tabi niya at ngayong mawala siya namakalaki ng kulang sa buhay ko.
Mula sa pagkakahiga ay tumayo ako at lumapit sa bintana. Pinakiramdaman ko ang buong kwarto na sobrang tahimik, Nakakapanibago dahil walang ingay sa kwartong ito na dati naman ay puno ng saya. Hindi ko na namalayang lumuluha na pala ako habang nakatayo ako sa loob ng madilim na silid.
“Happy birthday, Rae ko…” Bulong ko sa kawalan, umaasang maririnig niya ako.
Isinindi ko ang ilaw. Unang nakuha ng aking paningin ang ibinigay ko sa kaniya bulaklak na ngayon ay nasa mga vase pa rin.
