I shouldn't have kept it
Chapter 39 Mahirap talaga sigurong intindihan ang isang bagay hanggang sa hindi mo mararanasan ito. Mahirap makipag emphatize sa isang tao kung hindi mo naman nararanasan ang mga nararanasan niya. The first time I woke up, I was in a semi dark room and I was shivering. Sobra akong nilalamig at hindi ko mapigilan ang sarili kong manginig. My teeth are shattering, my whole body is trembling. May kumausap sa akin, someone tucked me with a thick blanket at sinabi na nasa recovery room ako. Madami akong gustong itanong pero wala akong lakas para magsalita and soon I was asleep. The second time I woke up, wala na ako na sa kwartong may kadiliman. Maliwanag na ang kwarto pagkamulat ko ng mga mata pero sobrang tahimik. Inikot ko ang mga mata ko and I saw Alexis sitting on a chair beside
- Writer
