Chapter 24: We’re Married

1925 Words
Ashleene's PoV: "What?!" I exclaimed. In an instance, nakatanggap ako ng hampas mula sa kanya. Hindi ko maiwasang mapangiwi. Aww. Ang sakit. Pero okay lang dahil mas lalo akong nagising sa katotohanan. I'm caught off guard. To say that I'm surprised is an understatement. I can feel my legs are startibg to get weak. Nanghihinang napasandal ako sa pader. I need this baka mamaya ay mahimatay ako uli. So that's really true? I thought it's just a dream. Damn. Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ko. I looked at Freyja. Hindi maipinta ang kanyang mukha at napakatilim ng mga tinging ipinupukol nya sa akin. "Why are you raising your voice? Sinisigawan mo na ba ako?" Mariing tanong nya. Mabilis na umiling-iling ako bilang sagot. "S-Sorry na Freyja.." I said and gave her an apologetic smile. "Nagulat lang talaga ako sa sinabi mo. Are you really serious with that?" Hindi lang kasi ako makapaniwala. Imagine, yung babaeng crush na crush mo idedeclare na magpapakasal na kayo. Mas straight pa kaya to sa pole. Duh. She rolled her eyes on me. Her arms are now crossed on her chest habang matamang nakatingin sa akin. "What do you think? Sa tingin mo ba ay aabot tayo ng simbahan kung hindi ako nagsasabi ng totoo?" Napatango-tango naman ako. Gosh. Infairness, nabara nya ako don ah. I started to observe her. Parang determinado syang gawin to. "Hindi ba't parang masyado pang maaga para mapunta tayo sa kasalan stage?" Nagdadalawang-isip pa ako kung itatanong ko yan sa kanya. "What do you mean by that?" She asked with a hint of darkness on her tone. I quickly raised both of my hands na para bang sumusuko. "Wait let me explain Freyja." I said. She motioned me to continue. But still nandoon pa rin ang dark aura na nakapalibot sa kanya. Napatingin ako sa aking suot at ganon na lang ang pagkagulat ko nang mapagtantong hindi na uniform ang suot ko. Gosh. I wonder kung sinong nagpalit ng damit ko. I heaved a deep sigh and gathered all my courage before finally speaking up. "We're still on the getting to know stage. Hindi pa natin tuluyang kilala ang isa't isa. Paano na lang kung masama pala akong tao?" "I know that you're kind Ashleene. I know everything little thing about you. Kilalang-kilala na kita." She said quickly while directly looking at my eyes. Hindi ko maiwasang mapalunok. Damn. Ayokong mag-overthink pero parang may hidden meaning pa yung sinabi nya. "Alam na ba to ng Mom mo?" Nag-aalala kong tanong. Hindi ko pa kasi nakikita ang Mommy nya. I bet, magkamukha silang dalawa. "Yes. She's on States right now to sort out things kaya hindi sya makakaattend sa wedding natin." She started to leaned closer to me. While I'm here, stunned in my spot. Wala na akong mapupuntahan. "Why? Ayaw mo ba? Don't tell me may ibang taong kang gustong pakasalan bukod sa akin?" I can feel the possessiveness on her tone. Trust me, it sends shivers to my whole system. Hindi ko alam kung kikiligin ba ako o mababahala. I was about to answer nang makita kong sunod-sunod syang umiling at pagak pang tumawa. "No way Ashleene! Hinding-hindi ko hahayaan na mapunta ka sa iba. Never. You'll never gonna feel the happiness in your whole life unless ako ang magiging partner mo." She wrapped her arms on my nape at mas idiniin pa ang kanyang katawan sa akin. Now, I came face to face with her. Hindi maipinta ang kanyang mukha. Her eyes darkened. Napatiim ang kanyang bagang at nakakuyom na rin ang kanyang kamao na para bang handa na syang manuntok. "Ako ang nandito kaya ako ang isipin mo." Ramdam na ramdam ko ang diin sa kanyang tono. I bit my lips. At wala sa sariling napatango. I can feel my heart skips a beat. Up until now, hindi ko na alam ang gagawin ko. Basta ang mahalaga, si Freyja ang kasama ko. Atsaka, mas lalo naman naming makikilala ang isa't isa once na kasal na kami diba? "Okay. Hindi na ako magdidis-agree pa. Mas magandang maaga na tayong magsettle sa isa't isa." I said and gave her my sweetest smile. I'm really whipped. I can see my future with her. Iba talaga ang tama sa akin ng love. "Good choice Ashleene. I know, hinding-hindi ka magsisisi sa desisyon mo." Masayang turan ni Freyja at mabilis na dinampian ng halik ang aking labi. It last for a while. Her lips are pressed on mine. It sends a tingling sensation on my whole system. Sapat na para mag-malfunction ang utak ko. "Let's go na love. Inaantay na tayo ni Father." She said and pulled me towards the altar. Nandoon na pala si Father. Hindi man lang namin sya napansin na andito na pala. He's looking at us with happiness on his eyes. Nasa tabi nya ang dad ni Freyja na wala man lang ka-expression expression anv mukha. But I know, good mood sya. "This is a Christian Church that legalizes same-s*x marriage. Atsaka, wala namang masama kung magmamahal ka ng kapwa mo. Love is love. Love wins." Father said and I couldn't agree more. Narinig kong unti-unting tumugtog ang background song. "Ngayon, tayo ay naririto upang masaksihan ang pag-iisang dibdib ni Freyja Akane Mitsuki at Ashleene Conrad." Nagsimula nang magmisa at iorient kami ni Father. Matamang nakikinig lang kaming dalawa. Our hands are comfoortably entangles on each other. Magkaholding-hands kaming dalawa. Nagbigay din ng message ang dad ni Freyja. Pero ang tumatak talaga sa akin ay ang... "Kung may malaman ka man patungkol kay Freyja, I begged you. Wag mo syang iiwan. She loves you that's why." Naiwan yun sa isipan ko. Ganon ba kalala ang information na hindi ko alamkay Freyja to the point na maiisip ni Tito na iiwan ko ang anak nya? Oo na, tito na ang tawag ko since dad-in-law ko na rin naman sya. But despite of whatever her secret is, I promised to myself that I won't leave Freyja. I won't leave my beloved wife. Handa akong tanggapin sya ng buong-buo. "Do you take Freyja Akane Mitsuki to be your wedded wife, to live together in marriage? Do you promise to love her, comfort her, honor and keep her for better or worse, for richer or poorer, in sickness and health, faithful only to her, for as long as you both shall live?" "I do." Kinakabahan kong saad. Gosh. This is it. Goodbye single life na. This day is really surprising. I didn't know na ngayon na ako maikakasal at sa crush ko la. Nagbaling ng tingin si Father sa katabi ko. "Do you take Ashleene Conrad to be your wedded wife, to live together in marriage? Do you promise to love her, comfort her, honor and keep her for better or worse, for richer or poorer, in sickness and health, faithful only to her, for as long as you both shall live?" "Of course Father! I do." Freyha said enthusiastically. I can feel that she's really happy. Akala ko ay tapos na pero hindi pa pala. May pinapirmahan pa sa amin si Father na nagsasaad na kasal na kami o matatawag na marriage certificate. "I pronounce you as woman and wife. You may now kiss the bride." Hindi ko maiwasang mapakagat-labi. Ito na ang most awaited part. I turned to Freyja's side and I noticed that she's also looking at me. I can see a tint of redness on her cheeks. Ang cute. Gosh. Anong gagawin ko? Ikikiss ko ba si Freyja o hindi? "Uhm... Father, maybe some other time? Hindi pa po kasi kami sanay na may nakakakitang iba kapag nagkikiss kami." I said shyly. Duh. Atsaka, andito kaya si Tito. Baka kung ano pang sabihin nya. Suddenly, I felt that someone held my wrist. "No, it's fine Ashleene. After all, we're already married. Hindi ako magrereklami kahit torrid kiss pa yan." Ramdam na ramdam ko ang pag-iinit ng aking pisngi. I didn't know na may pagka gay-forward din pala sya. Napapikit ako nang mariin. Mabilis na tinawid ko ang distansya naming dalawa at idinampi ang aking labi kanya. Now, my lips are pressed on her. I placed my hand on her cheeks. I'm afraid to hurt her. It was only a smack. Akmang magbabawi na sana ako when I felt Freyja encircled her arms on my nape and pulled me into a deep kiss. She started to move her lips. Tao lang ako, sobrang marupok pagdating sa asawa ko. Hindi na ako nagdalawang-isip pa at tinugon na ang kanyang halik. I bit her lower lips and gave her tiny kisses. I tilted my head for much access. Freyja's asking for an entrance in which J gladly opened my mouth. We both moaned in pleasure that moment our tongue met each other. I placed my hand on her nape and gently pulled her closer to me. I started to suck and nibbled her tongue. "Hmmm... Ughh.." she sexily moaned in between our kisses. Humigpit din ang pagkakakapit nya sa akin. "I've never been so sure in my whole life Freyja." I said after our kiss ended. We're both gasping in air. I can see some sparks on her eyes. There are plenty of emotions I can have a glimpse of. Happiness and Love. She was about to pulled me into a kiss again when we heard someone faked a cough. "Sa bahay nyo na yan ipagpatuloy para makabuo na kayo. I can't wait to see my grandchildren." Tito said seriously at nagcrossed-arms pa. Realizations hit me like a truck. Damn. This is so embarrassing. Sa harap pa talaga ni Tito kami almost magmake-out. Tahimik na sinundan namin si Tito. Magkasaklop pa rin ang mga kamay namin ni Freyja. Our fingers are entangled on each other with no spaces in between. Her hands are so soft. It fits perfectly on mine. Sumakay kami sa passenger seat at si Tito ang nagmamaneho. Habang nasa byahe, naramdaman kong inihilig ni Freyha ang kanyang ulo sa aking balikat. Automstic na inilagay ko ang aking kamay sa kanyang bewang at hinapit sya papapit sa akin. "Saan kayo pupunta?" Ang baritoning boses ni Tito ang narinig namin. "Oh, sa condo unit muna ako ni Ashleene matulog Dad para sa first night naming mag-asawa." Saad ni Freyja. Nakita kong napailing-iling si Tito. "No Freyja. Dun kayo didiretso sa house na matagal ko nang ipinagawa para sa inyo ng magiging asawa mo." Automatic na nanlaki ang akong mata at napanganga. Damn. Wala na akong masabi pa. Planadong-planado na ni Tito ah. "Really Dad? Thank you so much!" Masayang saad ni Freyja. "Anything for you Princess." I'm flustered. Wow. Tito really loves her daughter. He's spoiling her with everything. Maya-maya pa, narinig kong tumigil ang engine ng sasakyan ni Tito. We stopped in a 3-storey house. Wow. Ang laki at ang ganda. He bidded his goodbye nang maihatid nya na kami. We went inside at hindi ko maiwasang mamangha. May mga furnitures at gamit na ang narito. Kami na lang talaga ang kulang. "Ashleene.." Freyja called me in a low tone. Napapikit ako nang mariin. Damn. Her voice, bakit parang naturn-on ako bigla. I looked at her and she's giving me a seductive looks. Her eyes are plafully looking at my eyes. "Y-Yes?" Nauutal kong tanong. She leaned closer to me. Nahigit ko bigla ang aking paghinga nang mapansin ko ang distansya naming dalawa. Our bodies are closely touching each other. I can feel how warm she is. She slowly wrapped her arms on my nape. "Ready ka na ba sa honeymoon natin?"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD