Chapter 15: Looking for Changes

1601 Words
Ashleene's PoV: "Hey, is that true na wala na rito si Bree?" "Yes. As far as I remember at base na rin sa Dad ko, something happened kaya nagtransfer na sya." "Aish. It's so sudden. Sayang naman. She's a great friend. Maganda pa at mabait." My eyes widen in shock and my mouth gaped nang marinig ko ang ilang usap-usapan ng mga kaklase ko. Mabilis na inilibot ko ang aking paningin sa loob ng classroom. I quickly searched for her seat but sadly, wala na nga pati na rin ang pangalang nakalagay sa kanyang upuan. Bagsak ang balikat na napaupo. I heaved a deep sigh. f**k it. Why do I feel na may kinalaman ako sa biglang pagtransfer nya? I guess, it's my fault. Kahit ilang weeks pa lang kaming magkakaklase, kaibigan na ang turing ko sa kanya. Hindi ko maiwasang malungkot. Hindi man lang nagsabi sa akin si Bree na magtatransfer na pala sya sa ibang school. Huli na pala naming pag-uusap yun. I quickly stopped in my track when suddenly, something crossed my mind. Napahigpit ang pagkakapit ko sa aking ballpen. Is there any chance na lahat nang sinabi nya sa akin ay totoo? Did Freyja really did that to her? Or worse, baka nga sya pa ang may dahilan kung bakit nagtransfer si Bree. Napahilot naman ako sa aking sentido. f**k. My head are starting to hurt just by thinking that. I shouldn't just jump with the conclusion. Mas better siguro kung kokomprontahin ko sya. Napaayos ako ng upo nang mapansin kong pumasok na ang prof namin. Abnormal Psychology pala ang subject namin. "Good morning class." She greeted. "Today, we'll talk about the other section of our subject, psychological and mental disorders." I heaved a deep sigh and started to cleared out my mind. Kailangan kong magfocus. Inilabas ko na ang aking notebook. I'm ready for taking notes. "One of the known disorders is schizophrenia. It is the most common psychotic disorder. Patients with this condition experience changes in behavior, delusions and hallucinations that last longer than six months." My prof lectured out. Meron din syang ipinakitang mga illustrations at simulations. "Next is the Obsessive Love Disorder. Are you familiar with that?" Napatango-tango naman ako dahil don. Yes. It's quite familiar to me. And I bet, ganon din ang mga kaklase ko. "Obsessive love disorder refers to a condition where you become obsessed with one person you think you may be in love with. You might feel the need to protect your loved one obsessively, or even become controlling of them as if they were a possession." "You know guys, if you have experienced a partner that have an obsession with you, Cut it off. Meaning, makipagbreak ka na." Dagdag pa ni Prof. But this time, seryoso na ang kanyang mukha. She sat in front of the table. "It's not healthy. Obsession is toxic. Red flag in a relationship. Stop romanticizing it. It's not love anymore." Mabilis na napahinto ako dahil don. f**k. For an unknown reason, parang tinamaan ako don. "From the base studies, mataas ang chance na ang reason kung bakit pinapatay ng tao ang kanyang partner is because of too much love. With that, pati ang mga malalapit sa kanila ay nadadamay." Napailing na lang ako sa kawalan. It's quite scary. Kawawa yung mga nadadamay. "On the other side, kung may kakilala kayo na nakakaexperience ng ganon, you may recommend them to a psychiatrist or a psychologist." Through the whole discussion ay parang walang pumapasok sa isipan ko after that. It's like my mind is flying somewhere. I can't help but to think about what my prof. had said. Is there any chance that Freyja's obsessed? Pero kanino naman? It's impossible to be me dahil in the first place, wala namang namamagitan sa amin at alam kong straight sya. From the past few days na magkasama kami, I just noticed that she's a little bit possessive. And I think, hindi naman sya masyadong nakakabahala for me. Mukhang nasanay lang siguro si Freyja na nasa kanya ang lahat. "That's it for now. You may now take your break." Our prof said nang matapos ang kanyang time. I quickly fixed my things at nagsimula na ring lumabas ng classroom namin. My mind was again going somewhere else na hindi ko man lang napapansin na may nabangga na akong isang tao. "f*****g s**t! Watch where yo——— Wait. Oh it's you pala Ashleene." Mabilis na nagbago ang kanyang expression. It was mad at first that turned into a soft one. Agad na gumuhit ang ngiti sa aking labi. "Hi Freyja... I'm sorry. Hindi kita nakita." Paghingi ko ng paumanhin sa kanya. She suddenly held my shoulders. "It's fine Ashleene. Nothing to worry about. If you want, you can bump into me again. Alam ko namang sasaluhin mo ako." She said and smiled sweetly at me. Ramdam na ramdam ko ang pagbilis ng kabog ng puso ko. She said that while directly looking at my eyes. Now, it seems that we're lost in our own world. f**k. Nakakakilig. Gosh. As much as I want na pahabain pa ang moment naming dalawa, I can't. Nasa hallway pa rin kami and for sure, maraming tao na ang nakatingin sa aming dalawa. I faked a cough. "Why do you have those cards Freyja?" I asked. Well, may dala-dala kasi sya ngayong red, orange, at yellow card. And mind you guys, napakarami ng mga yun. "Today's my schedule para mansita ng mga students na hindi marunong sumunod sa rules ng University namin. This serves as their violation." She answered at iwinagayway ang mga card. Napatango-tango naman ako dahil don. Hmm... she's busy doing her responsibilities now huh? Naalala ko tuloy bigla yung una naming pagkikita. Sinita nya ako dahil sa hair ko. Don't worry, every week ay kinukulayan ko na sya para hindi agaw-pansin. When I'm done with college, hahayaan ko na tong hair ko sa natural color nya. "Wait. What's that?" Tanong ko nang mapansin ang sugat sa kanyang wrist. May mga kalmot din. Dahil sa kutis nya ay madali lang makita ang mga yun. Hindi ko maiwasang mag-alala. Ano naman kayang nangyari at nagkaron sya ng mga ganon? With that, I saw that she was taken aback. Her expression changed into a nervous one? Parang may iniisip sya. Mabilis na inilagay ni Freyja ang kamay nya sa kanyang likuran. "O-Oh about that... my cat was a little bit off. Ayun, kinalmot ako kaninang umaga." She said while stuttering. She also averted her gaze. "By the way, did you receive the food I prepared for you Ashleene?" "Yes, I do. Thank you for that. Hindi ka na dapat pa nag-abala Freyja." I answered her question. Dinala mismo ng delivery guy kanina sa condo unit ko. Isang malalim na buntong-hininga ang aking ginawa. I gathered all my courage and started to. Just because she opened that ay hahayaan ko na syang baguhin ang topic namin. "Did you see Bree yesterday? Nakakapagtakang nagtransfer sya bigla.." Pagsisimula ko pa. I started to observe what would be her reaction on what I've said. "Are you accusing me na may ginawa akong masama sa ka-ibigan mo Ashleene?" Balik-tanong nya sa akin. Mas lalong naningkit ang singkit nyang mga mata. Nakita ko rin kung paano humigpit ang pagkakahawak nya sa mga cards. And her tone also, she seems annoyed. "I'm not. I just want to know something. Bree's my friend. Hindi ko sya ka-ibigan." Mahinahon kong saad sa kanya. I raised both of my arms na para bang sumusuko. I know, dadaan muna ang papeles ni Bree sa kanya bago mapunta sa Dean's Office. "I knew it! You're siding with that b***h! Mabuti na lang talaga at napag isip-isip nyang umalis sa University na to. She's no good for you Ashleene." Freyja said and shooked her head. Napatingin ako sa paligid. Ramdam na ramdam ko ang panlalamig ng aking buong katawan nang mapansin ko ang napakatalim na titig ng mga students sa akin. Uh-oh. They think na iniinis ko si SC President. "Didn't you noticed it? Inaagaw ka nya sa akin! That f*****g girl is taking you away from me. Kinukuha nya ang attention mo. In short, papansin sya. Sagabal sa atin." Madiin nitong saad. My eyes widen in shock and my mouth gaped. I didn't expect na sasabihin nya yun. I don't know if this is good or bad. Hindi ko alam ang gagawin ko. Napapikit ako nang mariin. "Freyja, I'm not yours. Paano sya magiging sagabal sa atin? I'm your friend." I reached for her hand and started to caress it. I just hope in this way ay kumalma sya. But to my surprised, mas lalong naging masama ang timpla ng kanyang mukha. Her eyes darkened at napakasama na rin ng mga tinging ipinupukol nya sa akin. f**k it. Natatakot na ako. Para bang may nagawa akong mali. "There's no f*****g way na papayag akong maging kaibigan mo lang. Maybe yes but just for the mean time. I know your feelings towards me Ashleene." Maawtoridad nitong turan. Napakagat-labi ako bigla. Damn. Am I too obvious? "Listen everyone! This girl beside me is mine and mine alone. Sa akin lang sya. She's my property. Once I knew that someone is flirting with her, you'll know the consequences. Know your place." She shouted at pinasadahan ng tingin ang mga taong naririto. The students quickly nodded their head. While I'm here, extremely surprised sa inannounce nya. Hindi pa ako nakakaalma nang maramdaman kong hinatak nya ang aking collar at mabilis na siniil ako ng halik. That's right. She just claimed and kissed me infront of many students.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD