Chapter 8: Making a Move
1669 Words
Ashleene's PoV:
Dahan-dahan kong binuksan ang aking mga mata. Hmm.... Umaga na naman pala. Another day para makita ang crush kong si Freyja. Half-truth yan hahaha.
I stayed for a while in the bed bago ko napagdesisyunang bumangon na. "Aaahhh...." I moaned habang nag-uunat-unat pa.
I started to make my way towards the restroom. I washed my face. I started to took a bath para mas lalong magising ang diwa ko.
While I'm in the shower, nakarinig ako ng mga tunog. Hindi ko maiwasang mapakunot-noo. What was that? Bakit parang may naririnig akong mga halinghing ng mga kaserola. Weird. Last time I checked ay hindi naman sila gumagalaw ng mag-isa.
I quickly fasten up my pace in taking a bath. Nagsuot na lang ako ng sports bra, itinapis ko rin ang towel sa lower body ko sa sobrang pagmamadali.
I gulped. Malakas ang kutob ko na hindi lang ako ang tao ngayon dito sa aking condo unit. Kahit kinakabahan, nagsimula akong maglakad papunta sa kinaroroonan ng tunog. Dinala ako ng mga paa ko sa kitchen.
I heaved a deep sigh. I gathered all my courage. What should I do if ever na may nakapasok na ibang tao rito? Oh s**t! I'm unarmed with things.
Pero wait. As far as I remember ay sinigurado kong nakalock ang pintuan at bintana kaya imposibleng may makapasok.
To end the curiousness that is running on my head, mabilis na sinilip ko ang loob ng kitchen. I was greeted by no one.
"Oh shit." I cursed out when I noticed that the stove is on at mayroong niluluto. Ramdam na ramdam ko ang panlalamig ng aking buong katawan.
Is there perhaps... A ghost here in my unit? Just with that thought, shivers started to run in my whole system. If that's the case dapa——
"What's wrong Ashleene?" Mabilis na napatalon ako sa gulat nang may biglang nagsalita mula sa likuran ko. I didn't know na nakakapagsalita na pala ang multo.
I closed my eyes. I don't want to see a ghost. Nakakatakot. Baka mamaya ay isama nya ako sa kung saan man.
Ilang sandali pa ang nakakalipas ay nararamdaman ko pa rin ang isang presensya. I know, hindi yun tao.
In an instance, naramdaman ko na lang na may dumapo sa akin. Oh scratch that, someone slapped me. Hindi ko maiwasang mapangiwi. Damn. Ang sakit. It f*****g stings!
"Hey! Bakit ka naman biglang nanampal?" Parang umurong bigla ang dila ko nang mapagtantong si Freyja pala ang kaharap ko.
My eyes widen in shock and my mouth gaped. Is this for real? O baka naman mamaya ay part pa rin to ng panaginip ko.
Ang daming mga tanong na naglalaro sa isipan ko. Bakit nandito si Freyja? What is she planning? Instead of questioning, I should be thankful dahil umagang-umaga pa lang ay nasisilayan ko na ang crush ko.
"Is that enough para magising ka sa katotohanan?" She said. I bit my lips and unknowingly nodded my head as an answer. Bakit parang ang inosente ng dating nun sa akin?
Suddenly, nakita ko kung paano bumaba ang kanyang mata. Pinasadahan nya ng tingin ang aking katawan.
"D-Damn... you're hot." Freyja said. Parang nagnining bigla ang kanyang mata while looking into something. Naka-focus sya. I can see a tint of redness on her cheeks.
Parang binuhusan ako bigla ng malamig na tubig nang ma-realize ang aking sitwasyon. Oh s**t! Hindi pa pala ako nakaayos.
"I-I gotta go Freyja." Hindi ko na inaantay pa ang kanyang sasabihin. I quickly made my way towards my room.
I'm gasping for air. Ramdam na ramdam ko rin ang pagbilis ng kabog ng puso ko. Aish. This is so embarrassing. Parang gusto ko na lang magpalamon sa lupa.
After a while ay napakalma ko rin ang sarili ko. Nakatulong talaga ng super yung sampal ni Freyja. Hanggang ngayon kasi ay masakit pa rin yung pisngi ko. I quickly fixed myself and wear my school uniform na.
I took a glimpse of myself on the mirror. I guess, presentable naman na ako para harapin ang future wife—— I mean, si Miss President.
When I opened my bedroom's door, I automatically met her. She instantly stood up nang mapansin ako.
"Ashleene, I know that you're hungry. Come on, let's go to the dining room na. I cooked some breakfast for you." Freyja said at mabilis na iginaya ako sa dining room ng aking unit.
I'm left speechless. Wow, parang kabisado nya na agad ang pasikot-sikot dito.
"Did you eat already?" I asked her in which she nodded her head. Hmmm that answer my question kung bakit iisang plate lang ang nasa table.
"Thank you. I really appreciate it but you don't have to do this." I said while scartching my nape. She held my other hand. "It's fine Ashleene. Ginusto ko to. Atsaka, think of this as my thank you sa paghatid mo sa akin kahapon."
My heart flustered with that. Why do I feel that I'm special when it comes to her? But still, hindi ko dapat inaabuso ang kabaitan nya.
She's really kind. She's also gorgeous. Ano pa bang kulang kay Freyja? Parang nasa kanya na ang lahat eh.
Hindi na ako nagsayang pa ng oras at tinikman na ang gawa nya.
"Hmm.... Ang sarap." I said when I took the first bite. Napapikit ako nang mariin. "I'm glad that you like it Ashleene. Don't worry, I cooked something for you para sa lunch break mo."
Parang nagningning bigla sa tuwa ang mga mata ko. Damn. What did I do to deserve her? I'm really lucky.
I continued eating what she prepared for me. Freyja's just staring at me while I'm eating. Of course, inalok ko sya but she refused. Naiilang ako sa klase ng titig na ipinupukol nya sa akin. Para kasing minememorize nya ang buong ako.
"Miss Freyja, paano ka nga pala nakapasok dito?" I asked when I remembered it. Palaisipan pa rin kasi sa akin hanggang ngayon kung paano sya nakapasok dito.
"May superpower kasi ako." She said seriously. Napanganga naman ako dahil don. Is this for real? I didn't know na totoo pala yun.
Suddenly, I heard she giggled. "Just kidding. Ang epic ng reaction mo. I asked the lobby for a key in your room." Napatango-tango naman ako dahil don. No wonder, she used her power again.
"And oh by the way, I told you Freyja na lang ang itawag mo sa akin." She added and reached for my hand.
Wala sa sariling napakagat-labi ako. Gustong-gusto nya talagang naghoholding-hands kami huh? Ayokong maging pabebe. Kinikilig talaga ako sa ginagawa nya.
I was about to say something nang mabilis na nakatanggap ako ng matatalim na titig mula sa kanya. I automatically zipped my mouth. Napapatiklop talaga ako pagdating sa kanya.
"No buts." She said with finality on her voice. Oh, may authority talaga sya. "Ashleene..." She called me. I hummed as a response.
"What's the thing that is poking under your towel? It seems hard pa naman."
Mabilis na nasamid ako dahil don. It's like my world stopped spinning. I'm caught off guard. Panic starts to envelop my whole system.
"That was nothing Freyja. Don't think about it." I answered. I can feel that my voice is shaking. Damn. Kinakabahan ako. I just hope na hindi nya yun mapansin.
"Uhm... Ano nga pala tong nilagay mo sa pagkain? It's unique. May twist." Pagchachange-topic ko pa. Hindi pa ako ready na malaman nya. Not yet. Maybe some other time. Basta hindi lang ngayon.
Nakita kong sumilay ang mapaglarong ngisi sa kanyang labi. I know, there's a hidden meaning to that. "Oh about that... I just poured my love and some juices in your food para mas lalong sumarap."
Napatango-tango naman ako dahil don. Freyja's really a good cook. Pwede na siguro syang magtayo ng sarili nyang restaurant.
I finished eating. After that, I brushed my teeth and started readying myself to go to school. Freyja said na sa kanya na ako sumabay. Hindi na ako umangal pa sa desisyon nya.
In no such time, we arrived in the University. Agad na sumalubong sa akin ang mapanuring tingin ng mga estudyante.
I heaved a deep sigh. It looks like magiging talk of the school na naman kaming dalawa. Kailangan ko na siguro yung iexpect basta't kasama ko si Freyja.
Speaking of her, mabilis na inangkala nya ang kanyang kamay sa akin. She's clinging on me while we're walking in the hallway. She's plastering her poker face. Ibang-iba kapag kami lang ang magkasama. Maybe, that's her defense mechanism.
Suddenly, may nakasalubong kaming isang tao na kilalang-kilala ko.
"Bree! Buti at nakita kita ngayon." I greeted. I showed her my sweetest smile. Mabilis na nalakunot-noo ako nang rumehistro bigla ang takot sa kanyang mukha. I also noticed that she's trembling when she looked at Freyja.
Hindi ko maiwasang magtaka. What happened to Bree? Bakit parang takot na takot syang lapitan ako? May nagawa ba akong masama sa kanya?
Oh wait. As far as I remember, malinis naman ako ngayon. My clothes are well-ironed and I'm presentable. Then why is she acting like that to me?
"I-I'm sorry Ashleene but I gotta go now." Bree said and quickly ran off. May sasabihin pa sana ako sa kanya eh. Wala na akong nagawa pa kung hindi habulin na lang sya ng tingin.
"Stop thinking about that girl Ashleene." Naputol ang aking pag-iisip nang marinig kong nagsalita si Freyja. Automatic na sumalubong sa akin ang walang emosyon nitong mga mata. Hindi ko maiwasang mapalunok. She's getting scary again.
"Just focus your attention on me. Ako lang dapat at wala ng iba pa." Mariin nitong saad. Naramdaman kong humigpit din ang pagkakakapit nya sa akin.
She heaved a deep sigh and turned her back on me. "Stop thinking about that woman or I'll make you. Don't test my patience Ashleene. "
I'm speechless. Suddenly, I remembered what Zarrain said to me. She said na lahat ng inuutos ni Freyja ay dapat sundin ko para hindi magkagulo.
I gulped. "I understand Freyja."
- Writer
