Unspoken Aggreements

Simula

Ako si Jey Kim, 25 years old at kasalukuyang nag-aaral ng kolehiyo sa kursong engineering. Gusto ko kasing maging architect balang araw. Half-korean at half-american ako pero di kasal ang mga magulang ko kaya't apelyedo ng nanay ko ang dinala ko.

Isang jeepney driver ang tatay ko—si Raheel Mendoza. May dugong mexicano ang tatay ko. Dati siyang guro sa public school pero napilitan siyang magretiro nang sumama sa ibang lalaki si nanay at dahil sa pagiging sakitin ko. Lumaki akong walang nanay..

Mag-isa akong itinaguyod ng tatay ko. Sa kagustuhan kong makapag-aral ng kolehiyo pumasok ako sa isa sa mga kabatch-mate ni tatay na nakapangasawa ng foreigner na si Tita Ruth bilang working student.

Isang taon nalang ay gragraduate na ako sa kursong kinuha ko. Kaunting tiis nalang makapagtapos na ako sa pag-aaral.

Tuwing weekends ay isa akong dishwasher sa maliit na restaurant ni Manang Isay. Pandagdag sa gamot ni tatay—may sakit siya sa puso.

“Tay! Magpahinga ka nalang po muna.” Suhetsyon ko kay tatay habang pinagsalinan ko siya ng tubig. Saglit siyang huminto sa pagsubo. Araw ngayon ng Sabado at nasa probinsya si Tita Ruth kasama ang afam niya.

Tuwing sabado at linggo ay umuuwi ako sa bahay. Pinagluto niya ako ng paborito kong tinolang manok.

Malalim siyang napabuntong-hininga. “Hindi pwede anak, dahil wala akong maibibigay kay Pareng Natoy kapag hindi ako namamasada at saka may dalawang piraso nalang ang natira sa gamot ko.” Mariing tanggi niya.

Sumagi sa isipan ko nong mga panahong mas pinili ni nanay ang kabit niya kaysa kay tatay. Kitang-kita ko kung paano gumuho ang mundo ni tatay. Simula no'ng sumama sa ibang lalaki si nanay ay wala na kaming balita pa sa kaniya. At hanggang ngayon ay galit parin ako sa kaniya dahil nagawa niya kaming talikuran ni Tatay at ipinagpalit sa iba. Tinangay niya pa ang perang inipon ni tatay ng limang taon na para sana sa pag-aaral ko sa kolehiyo.

At dahil sa pagiging sakitin ko, isinakripisyo ni tatay ang propesyon niya para mas matuunan ako ng pansin at maalagaan ng husto habang naglalabas-pasok ako sa hospital.

“Kung hindi dahil sa pagiging sakitin ko tay, hindi sana tayo tinalikuran ni nanay. Hindi sana ganito ang buhay natin. Sorry tay!” hindi ko mapigilang mapaluha. Hinawakan ni tatay ang kamay ko. ”Wag kang mag-isip ng ganiyan anak. Choice niyang iwan tayo at hindi mo iyon kasalanan, anak. At saka desisyon kong magretiro sa pagiging guro upang matuunan kita ng pansin. Basta anak, lagi mong tatandaan na hangga't nabubuhay ako. Hindi ka nag-iisa. Kung kinakailangang magdouble kayod ako para sayo ay gagawin ko. Makamit mo lang ang pangarap mo ay worth it lahat ng sakripisyo at pagod ni tatay. Kunting tiis nalang anak ay gragraduate kana sa kolehiyo.”

“Opo tay, pinapangako ko po sayo na gragraduate po ako at magiging architect balang araw. Kapag nangyari iyon ay hindi mo na kailangan pa na magbilad sa sikat ng araw sa pamamasada ng dyip at magtiis sa barya-baryang kita.”

“Asahan ko iyan anak. Mahal na mahal kita!”

“Mahal na mahal rin kita tay!”

Tumayo ako at niyakap siya nang mahigpit. “Ang swerte ko talaga sayo, anak! Kay buti at masunurin mong bata.”

Ako ang maswerte dahil handa niya gawin lahat para sa akin. At willing siyang magsakripisyo.

Di na nagpapigil sa akin si tatay, namasada parin siya. At ako naman ay nagtungo sa bahay sa karinderya ni Manang Isay—bilang isang dishwasher.

Habang naghuhugas ako ng pinggan, biglang nagring ang phone ko. At dali-dali ko namang kinapa ito sa loob ng bulsa ko.

“Tay? Napatawag ka?” bungad ko sa kabilang linya nang sagutin ko ito, bigla kong kinabahan. Ang lakas ng kabog ng aking dibdib, di ko alam kung bakit ganito ang nararamdaman ko.

“Si Damian ito, kasamahan ng tatay mo,”

Pumunta ka rito sa St. Benedict Hospital. Dito ko ipapaliwanag sayo ang nangyari sa tatay mo!” sagot nito, nanlumo ako sa aking narinig. Nabitawan ko ang aking selpon sa labis na pagkagulat.

Kumaripas ako ng takbo palabas ng karinderya ni Manang Isay. Agad akong sumakay sa bisekleta ko at agad na nagpedal patungo sa hospital na sinabi no'ng Damian..

Pagdating ko ro'n ay agad kong natanaw ang matandang lalaki na kanina pa nagpabalik-balik sa paglalakad habang nasa labas ng emergency room. Agad akong lumapit.

“ano pong nangyari kay Tatay?” mangiyak-ngiyak kong tanong rito. Malalim siyang napabuntong-hininga bago sumagot. Mas lalo akong kinabahan, naghalu-halo ang emosyon na nararamdaman ko sa mga sandaling ito.

“Inatake sa puso ang tatay mo hija at nasa loob siya ng emergency room habang nirerevive ng doctor.” Nanlambot ang tuhod ko sa aking narinig at tuluyan akong napaupo sa sahig.

Maya-maya ay may lumabas na lalaking doktor mula sa emergency room. Napatayo ako. “Dok? Kumusta na ho ang tatay ko?” nagbabakasakali akong nailigtas niya ang buhay ng tatay ko.

“Hija, kritikal ang kundisyon ng tatay mo. As soon as posible kailangan niyang maoperahan ngunit malaking halaga ang kakailanganin sa operasyon niya,”

Operasyon? Malaking halaga? Bigla akong nakaramdam ng pagkahilo sa sinabi ng doktor. “kalahating milyon ang kakailanganin para sa operasyon ng tatay mo hija” dagdag niya.

Saan ako kukuha ng ganong kalaking halaga? . Paano na ito? “o sige hija kapag may sapat kanang pera, lapitan mo lang ang assistant ko nang sa ganon ay maisagawa agad namin ang operasyon ng tatay mo. Excuse me, may aasikasuhin pa akong ibang pasyente!”

Nang umalis iyong doktor sa harap ko ay tuluyan akong napaupo sa sahig. “Wag kang mag-alala hija, mangungulekta ako ng pera sa mga kasamahan naming driver upang makatulong sa operasyon ng tatay mo, ” sambit ni Mang Damian sabay na tinapik ang balikat ko.

Nagpaalam sa akin si Mang Damian na siya'y aalis na. Tanging pagtango lamang naitugon ko sa kaniya. Di ko alam kung ano ang gagawin ko para makalikom ng pera upang maisalba ang buhay ng tatay ko..

“Tay? Huwag po kayong mag-alala, lahat po ay gagawin ko para maoperahan ka kagaad sa puso, kung kinakailangan kong isakripisyo kong ibenta ang sarili ko ay gagawin ko para sayo tay, dito kalang ah? Maghaanap ako ng pera para sa operasyon mo. Bahala na kung saan man ako mapadpad basta ipangako mo sa akin na lalaban ka ha? Sa pagbalik ko tay, pinapangako kong dala ko ng perang kinakailangan sa magiging operasyon mo!” hinalikan ko sa noo si Tatay. Kung anu-anong aparato ang nakakabit sa katawan ni tatay. Ang sakit na makita siya sa kaniyang sitwasyon..

Agad kong kinontak ang numero ni Tita Ruth. Kinapalan ko na ang aking mukha. Nagbabakasakali akong matulungan niya si Tatay sa operasyon nito pero hindi ko makontak ang numero niya. Nakailang dial na ako sa numero niya pero cannot be reached pa rin siya..

Pumunta ako sa karinderya ni Manang Isay pero singko mil pesos lamang ang naipahiram niya sa akin dahil kakapadala lamang niya ng pera sa anak.

Pumukaw ang atensyon ko sa isang maliit na cartoon at pumasok sa isipan ko ang pagmamalimos kaya't dinampot ko ito at sinulatan. “Para sa operasyon ni tatay sa puso. Kaunting bayra lang po!”

Maya-maya ay may humintong kotse sa harap ko at lumabas mula rito ang lalaking nakauniporme. Lumapit ito sa gawi ko..

“Miss, gusto kang makausap ng masinsinan ng aking amo.” Bahagya akong nag-angat ng tingin sa medyo may katandaang lalaki na nakatayo sa harap ko.

“Hindi ba't kailangan mo ng malaking halaga para sa operasyon ng tatay mo? Kumg gusto mong maisalba ang buhay niya, sumunod ka sa akin.”

Walang pag-alinlangan akong tumayo at sumakay sa kotse kung saan naghihintay ang amo nito. “Ideretso mo iyong kotse sa mansyon!" Ma-awtoridad na utos ng lalaking nakabusiness suit.

Nakashades ito. Agad namang pinaandar ng butcher niya ang kotse paalis. “Kung kinakailangan kong ibenta ang aking katawan maisalba lamang ang buhay ng tatay ko ay gagawin ko. ”

Ngumisi lamang ito sa akin. “Sa opisina na tayo mag-usap tungkol diyan hija.” Malamig na sagot nito sa akin. Agad ko namang naitikom ang aking bibig at hindi na nagsalita pa.

Kinse minutos ay lumiko iyong kotse sa Village. Binati naman siya ng mga guardiya na nagbabantay. Ilang sandali pa ay huminto ito sa tapat ng mansyon at awtomatiko itong bumukas na ikinamangha ko.

Naunang lumabas iyong driver at pinagbuksan niya ng pinto iyong lalaki. Lumabas ako ng kotse. “Follow me, Miss!” sumunod naman ako sa lalaki papasok sa loob ng mansyon.

Di ko mapigilan ang mapamangha sa aking mga nakitang kasangkapan niya sa mansyon. Halatang gawa lahat ang gamit niya sa gold. Kumikinang pa ito. Napanganga ako sa malaki at kumikinang na chandelier na nakasabit sa kisame. “Someday magiging iyo rin ang mansyong ito hija!”

Naguguluhan ako sa aking narinig. Habang nakasunod ako sa kaniya paakyat ng ikalawang palapag ay may napansin akong batang babae, para siyang human doll. Kumikintab rin ang wavy at kulay ginto niyang buhok. May bitbit itong teddy bear.

“Daddy! Siya naba ang mommy ko?”

Napalunok ako ng laway sa aking narinig. “No baby, i didn't found your mommy yet.” biglang nalungkot ang mukha ng bata. Kinarga niya ito, ilang sandali ay may nakasalubong kaming nakauniporme na babae. At agad itong nagbigay galang sa lalaking kasama ko.

Kinuha niya ang bata. Ngumiti sa akin ang batang babae habang inaakay siya ng yaya niya patungo sa kwarto nito. “Bye po, Tita Ganda!” kaway nito sa akin. Napangiti naman ako.

-----

May inabot sa akin iyong lalaki, pagpasok namin sa loob ng opisina niya. Nakaupo siya sa swivel chair. “Ano po ito, Sir?” nauutal kong tanong.

“Our contract aggreement hija. You must read it carefully before you sign it.” Sagot niya habang pinaikot-ikot sa kanyang daliri ang ballpen na hawak niya.

Contract aggreement?

Trevor De Guzman? Pamilyar sa akin ang pangalan niya. At kwarenta'y dos anyos na pala siya. Ang laki ng agwat ng edad naming dalawa.

Napahinto ako sa pagbabasa nang maramdaman ko ang paggapang ng kamay niya sa ilalim ng palda ko. “S-sir? Ano pong ginagawa mo?” nauutal kong tanong.

Ngumiti lamang siya. “Just read it, hija. Wag mo ng pansinin ang kamay ko.” Tanging sagot niya sa akin. Napakapit ako ng mahigpit sa contract aggreement na hawak ko nang tuluyan niyang ipasok ang isa niyang daliri ng b****a ko.

Sunod-sunod ang paglunok ko ng laway sa mga sandaling ito. Gusto niyang akong maging f**k buddy sa loob ng anim na buwan kapalit ng sampung milyong piso? Kapag tinanggap ko ang offer niya ay maooperahan na si tatay at makakapagpatayo kami ng maliit na negosyo sa perang matitira.

“You're wet, darling!”

Napakagat-labi ako. “Kung tatanggapin mo ang offer ko sayo, hija ngayon din ay tatawagan ko ang mag oopera sa tatay nang sa ganon Maisagawa agad nila ang heart transplant ng tatay mo. Pirmahan mo lang iyan,”

Kailangan kong isakripisyo ang sarili ko para sa kaligtasan ni Tatay. Ito lamang ang tanging paraan upang makasama ko ng matagal ang tatay ko. Ayokong pati siya mawala sa akin.

Pinirmahan ko ito. “Deal!” at agad niyang kinapa ang selpon sa loob ng bulsa niya at may tinawagan siya. “Ako si Trevor De Guzman, sagot ko na ang operasyon ni Raheel Mendoza. As soon as possible ay operahan agad niyo siya.”

Maya-maya ay nakatanggap ako ng tawag mula kay Mang Damian na maooperahan na si tatay. Napahagulhol ako ng iyak, dahil kapag nalaman ni tatay ang ginawa kong ito ay posibleng kamumuhian niya ako. “ Starting now, you are my f**k buddy at dito kana titira sa mansyon ko.”

Sinenyasan niya akong lumapit sa kaniya. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat nang bigla niya akong hilahin dahilan upang mapaupo ako sa kandungan niya. “S-sir?"

Tinakpan niya ang aking bibig at sinunggaban ang labi ko. Napatulala ako..