Hindi alam ni Mae kung saan siya kumuha ng pisikal na lakas at lakas ng loob para harapin ang galit na karagatan at nagngingitngit na bagyo. Ilang beses siyang napailalim sa matataas na alon at ilang beses din siyang ibinalik nito sa pampang. Pero hindi siya tumigil sa paglangoy para lang iligtas si Al mula sa napipinto nitong kamatayan. Habang umiiyak ay ilang ulit niyang sinuong ang bagyo at nilangoy ang maalon na dagat hanggang sa mahawakan ang kamay ng lumulutang na kaibigan.
Hirap man ay pinilit ni Mae na madala ang kaibigan sa pampang. Matiyaga niyang hinila si Al papalayo sa alon ng dagat. Nais niyang dalhin ang kaibigan sa kubo para maisilong man lang ito pero wala na siyang lakas para gawin ‘yon. Patuloy pa kasi sa paglakas ng ulan at mukhang talaga ito titigil kaagad. Napansin d
