For the first time after twenty years ay nagkitang muli ang dalawang dating mag-kaklase. Sa ospital tumuloy si Antonio dahil naka-confine doon si Ena.
"Hindi ka tumanda Tonyo." Compliment ni Ena na pinasadahan ng mata ang kabuuan ng matikas paring lalaki. Tila lalo itong gumwapo sa kabila ng edad.
Kumislap ang mata ng lalaki sa papuring nakuha mula sa dating nagugustuhang kaibigan. Na kung hindi sana nagkaroon ng pagtingin ang dalawang taong pinagkakautangan ng loob ay baka maging siya ay nanligaw rito. "I wish I could say the same for you. At kung aalisin ang pag-aalala sa mukha mo ay iisipin kong panahon lang ang nagdaan." He said returning the compliment. Hanggang tenga ang ngiti nito bago bumaling sa babaeng nakaupo sa tabi ng kama ni Ena. "Siya ang anak mo kay Rashid hindi ba?" Lum
