Chapter XXXII: I wished I had never met her

2708 Words

"Anong pakiramdam. Ikaw lang, wala ka bang bilib sa akin?" nakangising sabi ni Emilio at naupo sa sofa ng kinaroroonang rest house.  Tinanggal ni Ricardo ang suot na sumbrero at jacket. Hindi siya makapaniwalang si Emilio lang pala ang makakagawa ng imposibleng paglaya niya. Dumampot ng beer in can sa mesa at diretsong tinungga. Napatingin sa larawang inilapag  ng kasamahan kani-kanina lang. "Kidnap for ransom?" Panghuhula niya. Umiling si Emilio. "Isa lang ang kailangan ko sa kanya. Marami kang kilalang rebelde hindi ba? Gusto kong sila ang gumawa ng trabahong yan." May pagtataka sa mukhang nahinto sa ere ang pagtungga ng alak at nagsalita. "May mga tauhan ako..." "Mas maganda kapag rebelde Ricardo, maniwala ka. Hindi mo gugustuhing gamitin ang mga tao mo. Gawin mo ang gusto mo sa bab

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD