"Hi, baby."
Hindi agad ako nakapag salita. Nakatitig lang ako sa mukha ng lalaking mahigit ilang buwan ko nang hindi nakikita. Bumaba ang tingin niya sa aking tiyan. Bahagya siyang ngumiti ngunit bakas sa kanyang mga mata ang lungkot.
"Kumusta ka na? Kumusta na ang magiging anak natin?" tanong niya sa akin.
Hindi ako makasagot. Tila napipi ako. Hindi ko alam kung aalis ba ako upang makaiwas o kakausapin ko ba siya.
"Chastine..."
Hinawakan niya ang aking kamay at inangat ito papunta sa kaniyang labi upang halikan, "Miss na miss na kita."
Umiwas ako ng tingin nang mapansin kong may namumuong luha sa kanyang mga mata.
"Alam mo ba kung gaano kahirap tiisin na hindi ka makita at makasama? Sobrang hirap, baby. Pero tiniis ko 'yon kasi gusto kong patunayan sa tatay mo na nagbago na ako at
