Kyles’s POV
Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakatayo sa parking lot ng café, pero ramdam ko pa rin ang kirot sa dibdib ko habang pinapanood si Xena — tumatawa. Hindi sa akin. Hindi dahil sa akin.
Sa ibang lalaki.
At ‘yung simpleng tawang ‘yon, parang may tumuhog na kutsilyo sa dibdib ko.
Lahat ng pinigilan ko for weeks — lahat ng tinago kong pagnanasa, lahat ng sinubukan kong takpan sa pangalan ng professionalism — biglang kumulo, parang bulkan na matagal nang gustong sumabog.
Huminga ako nang malalim. Isa. Dalawa. Tatlo.
Pero nang makita kong hinawakan ni Xena ‘yung braso ng lalaki habang tumatawa pa rin, tapos ‘yung lalaki nagpaubaya lang, parang wala lang sa kanya — doon ko na naramdaman ‘yung pagkulo ng dugo ko.
I knew I was losing it.
At bago ko mapigilan ‘yung sarili k
