Chapter 9
1729 Words
-Truth behind the mask
"Mom, kaylangan ko ba talaga pumunta?"tanong ko kay mom. Nasa sala kaming apat at kakatapos ko lang kumain.
Ang saya kumain. Family gathering pero ako lang mag isang kumain. Yey.
"Of course sister, Family bonding" Singit ni Tulipia. Nakita ko ang ngisi niyao.
"Hey, hindi ikaw kausap ko. Si mom ang kausap ko. Nanay ba kita? Responsable ka ba?" tanong ko.
Responsable ba siyang ina para sagutin niya yung tanong ko kay mom?
"Jasmine..." mahinahon na sabi ni mom saakin. I pouted I'm trying to stopped my tears. Ayokong magpatalo dito sa babaeng ito.
"Mom, ano lagi nalang ba ako?" mahinahon kong tanong. Nakakapagod na. Palagi na lang ako sinisisi.
"Jasmine sumosobra ka na. Hindi ka namin pinag-aral para sagutin kami ng ganyan" bulyaw ni Dad saakin.
"Sabihan niyo na lang ako kapag ready na kayong piliin ako. Pakitanggal na lang yung mga ititira ko sa kwarto ko" sabi ko. Tumayo ako at nang tumalikod na ako narinig ko si Dad.
"Sige lumayas ka! Pabigat ka lang naman dito" tumulo ang luha ko sa sinabi ni Dad. Buti na lang hindi ako naka harap sakanila.
Ayaw kong sabihan na ang baba ko para umiyak sa maliit na bagay. Gusto ko makita nila ako na hindi ako mahina.
"Ikaw ba yung nakilala kong tatay?" tanong ko at tuluyan nang tumungo sa sarili kong kwarto.
Buti na lang may mga box ako dito para pag-lagyan ko ng gamit. Inuna ko muna ang mga libro kong ibaba sa kotse ko.
Pagka-akyat ko ulit nandoon si mom na naka-upo sa kama ko. Nakatingin siya sa saakin.
"Jasmine, you don't have to do this" sabi ni mom. Sabay tumayo at niyakap ako
"Mom, ayoko nang maging second choice niyo"
"Sorry, kung nararamdaman mo. Pero na-realize kong kaylangan din ng atensyon ni Jane sa magulang" humagulgol ako sa sinabi ni mom.
"Mom, kaylangan ko rin naman kayo. Bakit lagi na kay Tulipia ang atensyon niyo? Mom lagi naman ako nagsisikap sa pag-aaral bakit parang may mali pa rin ako" iyak kong sabi kay mom. Lalong hinigpitan ni Mom sa pagkakayakap saakin.
"Pasensya na anak kung nag-kukulang kami sayo. Huwag kang mag-alala I'll give you my whole attention to you. Kung ano ang desisyon mo ngayon sige susuportahan kita." My mom said. Parang nabawasan ang hinanakit ko sa dibdib na matagal ko nang dinadala.
"Mom, Aasahan ko po iyan. Don't fail me please" makaawa ko saakin ina.
Ako yung anak na nagmamakaawa para bigyan ng atensyon ng sarili kong ina.
Sa labas matapang ako kaya kong ipagtanggol ang sarili ko sa iba. Pero pagdating sa pamilya ko walang-wala akong pang-laban.
Nagpapanggap na lang ako sa iba na ok ako sa pamilya ko. Ayokong mag-alala ang mga kaibigan ko saakin. Ayoko sa lahat ng kinakaawaan ako.
Unfair na kung unfair pero ganoon talaga ang takbo ng buhay.
"Sige na anak mauna ka na sa sasakyan ako na dito sa natitira mong gamit, kaya kong ibaba ito" my mom said. I nodded to her. Ibinaba ko na yung iba kong gamit sa sasakyan.
"Hmm akin na pala yung kwarto mo. Hindi ko na kaylangan matulog sa maid's quarter. Thank you sis" sabi ni Tulipia.
"Welcome b***h" sagot ko. Ngumisi siya saakin.
"Kamusta naman kayo ng asawa ko?" she suddenly said.
"Asawa mo? Sino?" I said in a bitchy tone.
"Woah kung sino pa ang kabit siya pa yung matapang.. How wonderful!" Natamaan ako sa sinabi niya pero ni-ngisi ko na lang iyon.
"Oh talaga? Ikaw na nang-iwan sa mag ama mo diba?"
"Hey, Wala kang ala--"
"Sa pagkaka-alam ko ninakawan mo pa si JL ng pera. Huwag kang mag-alala hindi ka makokorte sa ginawa mo. Mabait pa ang ex mo sayo" I cut her off. After I said it she slapped me hard. I look at her and smiled.
"Magkakabalikan kami ni JL! Mahal niya ako. May anak kami at ikaw ay isang kabit"
"Go, sige lang tignan natin kung sino pipiliin ng mag ama mo.." Mahina kong sabi at biglang dumating si mom. Ngumiti ako sa b***h kong sister "Goodbye sissy. Ingatan mo asawa mo ah. Madaming ahas diyan ssssss" asar ko. Sumama ang tingin niya saakin
"Buti nagkaka-mabutihan na kayo." singit ni mom sa gilid ni Tulipia at halatang nagulat ang gaga. Napa-ngisi lang ako.
Inilagay na ni mom yung mga natira kong gamit. Niyakap ko si mom sa back. Ang sarap pala ihug ang sarili kong mom.
Nabigla ako nang bigla humarap si mom at niyakap din ako. Hindi ko na-stop ang emotion kp kaya lumuha ako.
"I love you Baby Eyra" sabi ni mom. Halos magsi-tayuan ang balahibo ko nang sinabi ang first name ko.
"Mom, It's Jasmine ok?" I said then Ni-wipe ko ang tears ko. She laughed at me and kiss me on my forehead.
"Pero mas like ko ang name mong Eyra. Ako ang nagbigay sayo ng name kaya may right akong tawagin ka sa First name mo" birong sermon saakin ni mom. I pouted.
"Mom please.." nag puppy eyes ako sakanya.
"Sige na, oo na Jasmine na." my mom declared. Tumingin siya sa langit at nakita ko ang pag-alala sa face niya.
"Bukas ka na lang kaya umalis nak? Mag-gagabi na eh" I smiled. Gusto ko pero may batang nag-hihintay saakin kaya umiling iling ako.
"Mom may pinangakuan ako na babalik ako sakanya soo I'm sorry mom" sabi ko. Mukhang naintindihan naman ni Mom kaya tumango-tango siya.
"Sige na, ingat ka sa pag-da drive. Call me when you get there ok, My little darling" I stunned from what I heard. I miss that word. Little Darling. Ayon ang tawag saakin ni Mom noong small pa ako.
While si Dad is... Nevermind wala na siyang paki saakin. So ano pang silbi ng endearment niya diba.
Humalik na ako kay Mom sa pisngi at napalingon ako kay Tulipia na ang sama ng tingin. Napataas ako ng brows ko. Napa-ngisi ako.
Dahan-dahan ako lumapit sakanya at nagulat siya. Nag-beso ako sakanya.
"Goodluck sis. Sabi ko nga kanina madaming ahas diyan" bulong ko sakanya. I grinned. Then sumakay na ako sa sasakyan ko.
"Sis, Ako yung kilala niyang J" sabi ni Tulipia. Hindi ko pinahalata na bothered ako sa sinabi niya kaya nag-thumbs up ako at tuluyan nang umalis. Napa-ngisi na lang ako.
Oras nang bawiin ang dapat saakin.
Dumaan muna ako sa isang sikat na fastfood na malapit sa condo nila JL. . Bumili ako ng dinner at midnight snack namin.
Habang hinihintay ko ang order ko. Tinawagan ko si JL. Matapos ng ilang ring sinagot niya kaagad ito.
Feggari Mou
Hello
Ílie mou
Tangina. Bakit ang
hot pakinggan.
By the way nasaan
ka na
Make Hula po
Ayokong mag-isip
wala na ngang
laman eh puro
ikaw na lang
ang naiisip ko
Hayst, Don't bola me
I might takbo to
you right now
I'm not bola-ing you.
I miss you Feggari Mou.
Please balik na you.
Aww I miss you too
Uhmm Anyway teka
I'll call you na lang
busy ako eh
No, Huwag mo na lang
ibaba
Pinatay ko an yung tawag nang dumating ang order ko. Napa-ngiti ako sa nag-iintay saakin sa pupuntahan ko.
Kahit hindi aking si LJ ay ipaparamdam ko sakanya ang pagmamahal ng isang ina na hindi niya nakuha.
Na-realize ko na kadugo ko pala si LJ. Tita niya ako at pamangking ko siya. Ang liit ng mundo noh'.
Sa tamang oras sasabihin ko kay JL ang alam ko. Huwag muna ngayon. Takot pa akong mahusgahan ni Dad.
Ayoko rin mapalayo saakin ang mag-ama. Hindi ko alam kung anong dulo ng tinatahak ko. May mga tanong sa utak ko na hindi ko pa masasabi kung ano ang tamang sagot.
Kapag nagtanong ba ako kay JL kubg may kilala siyang J anong magiging reaksyon niya. Syempre magtatanong siya na kung saan ko napulot iyon.
Kapag sinabi ko ba na half sister ko ang asawa niya may possibilidad na magkabalikan sila at lumayo siya saakin.
Nang makarating ako sa tapat ng pinto agad ko tinawagan si JL at agad niya ulit itong sinagot.
Feggari Mou.
I miss you na
May pinadala ako diyan
sa condo mong pagkain
tignan mo na
hmm sige wait
lang po
Biglang bumukas ang pinto at bumungad ang topless na John Lucas sa harap ko. Napakagat ako ng labi.
"Ow s**t, Feggari Mou mukhang masarap yung pagkain na pinadala mo" sabi ni JL sa cellphone. Napa-nguso ako.
"Asshole" I hissed then ended the call. Nag-smile saakin si JL at hi-nug ako ng tightly.
"I miss you so much" Sabi niya saakin. I hugged him back. Kinuha niya yung dala ko. At hinila ako papasok ng condo niya.
I saw LJ reading a book on their couch. I sneaky walk towards to him. I kissed the top of his head.
Nakita ko nagulat siya doon. Agad siya lumingon saakin at sumaya ang mukha niya.
"Mommyy, I misshh youuu" he said and agad niya akong hinug. I hugged him back.
"Sabi ko sayo baby, I'll come back for you eh" I said. He kissed me on my forehead.
"Tenk you mommy, I luv you" he said.
"I love you too baby" I said.
Sa pagmamahal hindi mo kaylangan ng mahabang time para doon. Hindi ang oras ang katapat mo sa love kundi ang spiritual connection niyong dalawa.
Ang kaylangan mo sa pagmamahal is patience, understanding and even their flaws that you need to accept.
Ang love ay parang puno. Tumutubo ito at nag-mamature which is yung tiwala then minsan nalalagasan dahil nawawalan ka ng tiwala sa tao na mahal mk.
Minsan kayang kaya ng isang tao magtanim ng seed sa iyong puso in a very short period of time. Kayang kaya rin naman niyang putulin ang itinamin niya sayo which lead a mark.
Markang kaylangang mong tiisin ang sakit. Ang markang iyon ikaw lang ang may kakayahang tanggalin iyon. Sa bawat tanggal mo hindi ka pwedeng hindi masaktan.
"Ang lalim ng iniisip mo Feggari Mou"
Narinig ko ang boses ni JL saakin likod kaya bumalik ako sa realidad.
"Uhm iniisip ko yung future" palusot ko. Mukha naman convincing yung sinabi ko kaya medyo napatango siya.
"Uhmm, Dapat lang dahil ikaw mag-iisip kung anong bahay natin dalawa."
"Ha?" tanong ko.
"Ang sabi ng mama ko, Magiging bright daw ang future ko" sabi niya.
"Oh tapos?" tanong ko ulit.
Mukha naman akong batang tanong ng tanong sa papa niya.
"Gusto mong sumama sa future ko?"
- Writer
