Chapter 10
1721 Words
-Love you to the moon and back
"Hoy Jasminee!!" rinig ko sa kabilang side ng parking lot habang ako ay nag-wawalk papuntang building ng hospital.
"It's too early and you're crying out loud for f**k sake Adrian" Sabi ko as I look at him.
"Crying daw. Gaga sigaw kasi yon" sabi niya. I just pouted and napansin ko may nakasunod sa kanyang likod kaya tinignan ko ito ng mabuti.
"Ximena, asaan yung car mo?" ask ko kay Ximena na nasa likod lang ni Adrian. Mukhang nagulat silang dalawa sa tanong ko.
"Girl, nakita ko siya sa Coffee shop na malapit sakanila kaya pinasakay ko na siya" paliwanag ni Adrian.
Huh? Malayo ang coffee shop kila Ximena at magkasalungat sila ng daan kapag uuwi sila. I just nodded. Napa-ngisi ako sa reaksyon ni Adrian. Kabado si Gaga.
"Masarap Ximena?" bigla kong tanong. Biglang namula ang pisngi ni Ximena.
"A-ang alin Jas Mine?" nahihiyang tanong ni Ximena saakin. Nakita ko si Adrian palingon lingon saamin dalawa.
"Yung in-eat mo kagabi" I simple asked.
"Ano ba kinain ko kagabi? Parang wala naman eh" kabadong sagot ni Ximena. Napa-ngisi ako. Lumapit ako sakanya and grabbed her waist.
"Let's go baby" sabi ko kay Ximena at tska hinalikan siya sa pisngi. Tinignan ko si Adrian at nakitanko siyang naka pout.
Too obvious Girl.
"Jas tapos mo na yung ginagawa mo?" tanong saakin ni Isla. Tumango lang is me sakanya.
"Bakit hindi ka pa nakain? kumain ka na" agad na sabi ni Everleigh. Tumango lang ulit ako. Kinuha ko yung cellphone at wallet ko.
Pagkalabas ko ng pinto andoon si Callie naka tingin at naka ngisi saakin.
"Opss may sabit na lumabas" nakangising sabi ni Callie.
"Opps may linta na aatake" sagot ko pabalik.
"Alam mo nanaman palang may asawa na si JL bakit mo pa pinatulan?" tanong ni Callie saakin. I want to sabunot her pero mukhang good ang aking hands dahil nag stay lang siya.
"Oh Bayaw ko po si Engineer Sebastian at talagang close kami and so kung pinapatulan ko siya. FYI annulled na sila ng Half sis ko" pagmamalaki ko. Mukhang nagulat siya sa mga sinabi ko.
"Kung sino pa yung sabit siya pa yung matapang" I already f*****g heard that. Napa-ngisi ako.
"My dear Callie ganyan na ang mundo ngayon. Nagiging masama sila o magiging mautak sila kapag gusto nila makuha ang isang bagay" sabi ko at sabay tinungo ko yung daan papuntang canteen.
Kung totoo naman ito nararamdaman ni JL saakin. I'll accept him truly. Wala akong karapatan para I-judge siya tungkol sa past niya.
Hindi rin natin masasabi isang pagkakamali ang pinakasalan niya ang aking half sis. Kung mahal niya talaga ito may karapatan siyang pakasalan ang half sis ko.
Pero sasanayin ko na rin ang sarili ko na lumayo ng pakunti-kunti kay JL dahil maaaring mag-kabalikan silang dalawa ng aking half sis.
Ayokong mag assume sa sarili ko na--No why would I love him? It's too early for that. But hey Jasmine sinabi mo na pwedeng magtanim ng pagmamahal kaagad-agad sa taong kakakilala mo lang basta may Spiritual connection kayong dalawa.
Dumaan ako sa private rooms section. Sobrang tahimik dito dahil matatapos na ang visiting hours sa umaga..
Sa hospital kasi namin is 7-11am ang visiting hours sa umaga. Pwede naman pumasok sa room ng patient pero hanggang isang visitor lang dahil hindi naman namin mababantayan kapag madaming tao dahil lunch na namin iyon.
Sa hapon naman is 2-8pm. Madami naman naka shift ng hapon hanggang gabi kaya maganda yung time sa pagdalaw ng hapon.
"Ohh fuc---" napamura nang may humila saakin papasok sa isang empty room. Hindi ako maka shout dahil tinakpan niya ang bibig ko.
My Heart was beating fast. Hindi ko alam ang gagawin ko. Natatakot din ako. Kung ano ano pumapasok sa mind ko.
Paano na lang hindi pink yung coffin na papaglagyan niya saakin. Paano na lang basta niya akong i-bury sa lup--
"Feggari Mou ako lang toh' Hindi mo ko kidnapper pero pwede mo kong maging lover"
Napatingin ako sa lalaking nag-drag saakin sa room at halos hampasin ko siya sa inis.
"f**k you John Lucas!" sigaw ko pero mahina lamang iyon.
"Yes, Feggari Mou you can" he suddenly said at bigla niya akong hinalikan
the rest is history.
"I'm still mad at you!" I said while wearing my heels.
"Pero panay ungo--"
"Stop f**k you" I cut him off. I threw the pillow beside of me.
"Feggari Mou, Hindi ka pa pagod?"
"Hindi ka na funny JL, nakakainis na you" sabi ko. Inayos ko rin ang buhok ko sabay lumabas na sa private room ng hospital.
Nahihirapan akong mag-walk cause I can still feel his dicktionary inside of me. Napasandal muna ako sa pader. I'm still f*****g wet down there.
Nag-aalangan rin akong tumingin sa paligid mk at baka narinig yung bawat moan ko sa loob ng room. Bakit kasi hindi makapag-intay si JL sa condo eh.
Nakakahiya tuloy dahil sa hospital pa talaga gumawa ng kalaswaan.
"Oh ayos ka lang? Sorry kung binigla ko. Tinayuan kaagad ako nang makita ka eh" walang preno sabi ni JL saakin ni JL nang makalapit siya.
"Stop your f*****g dirty mouth. Ang hirap mag-walk tuloy" reklamo ko.
"Sorry na nga eh pero namumula ang pisngi mo" sabi pa niya.
"Kulang pa yan sorry mo hnggg" baby talk kong sabi.
"I'm very so sorry My Jasmine"
"What the f**k are you saying" inis kong sabi.
"Wala, Tara kumain na tayo. Nauna pa yung desert eh" sabi niya then niyakap niya ako sa waist ko then inalalayan para makapunta ng Canteen.
"Ako na ang oorder ah hanap ka na lang ng mauupuan" he said. I nodded to him and smiled. So naghanap ako ng mauupuan namin.
Nakita ko sila Adrian at Ximena. Nag-uusap sila at mukhang seryoso iyon. Girl talk ba this? Nakahanap ako ng upuan na katapat nila.
"Mukhang serious talk" I said. Nagulat silang dalawa at biglang inalis. yung kamay nila na nasa lamesa.
Wait tama ba ang na-see ko. I pouted and smiled. I nodded at my thoughts. Tinitignan nila ako. I grinned at them.
"Mayroon bang--"
"Jas, I can explain. Kagabi na lang ulit nangyari iyon" panic na sabi ni Adrian saakin.
Boom. Huli wala pa nga akong sinasabi.
"Wait what? I was just gonna ask if you have a problem.." tanong ko para hindi halata. Baka kasi mahiya sila diba? Gusto ko kusa sila aamin if they are really together.
"Ay, Puta ka girl, pinakaba mo ko. Oo may problema" sabi ni Adrian.
"I'm listening" I said in a bitchy tone.
"I'm not yet ready" sagot niya pabalik. I nodded cause I understand it. Nag-thumbs up ako sakanya.
"Pero bagay talaga kayo" I said. Namula si Ximena. "Girl, Huwag kayong mahiya kung anong mayroon sainyo. Be proud and spread your legs--este the love" I said.
"Natatakot kasi si Adrian" sabi ni Ximena. Saan? Sa society? Because he's gay?
"Girl, walang masama makipag relasyon ang isang straight na girl sa isang gay. Ang mahalaga totoo kayo sa isa't isa." paliwanag ko.
"Kung natatakot kayong husgahan ng ibang tao bakit? Sa pagmamahal walang batas na sinusunod.. Wala naman kayong tinatapakan diba. So in short walang masama doon" sabi ni JL nang makalapit siya sa table namin. Inilapag na niya ang pagkain namin sa table.
"At ikaw Ximena kung ano mang sabihin sayo. Huwag kang mahiyang sumagot ipaglaban mo yong mahal mo pero may galang pa din naman." pangaral ko
Tumango lang naman silang dalawa at mukhang malinaw yung ibig namin sabihin ni JL.
"Hindi pa naman kami. We're just confused sa feelings namin " sabi ni Adrian.
"That's normal, pero mas maganda kung maaga mong marealize ang nararamdamam mo talaga para wala nang problema at walang masasaktan" sabi ni JL habang kumakain ng kanin.
Sumubo ako ng kanin na may gravy. Sinabawan kasi ni JL ng gravy yung kanin ko.
"Ano pala ginagawa mo dito John Lucas?" tanong ko sa lalaking gwapo--Panget pala. Tapos medyo payat pa. Hnggg.
"Ipinasa ko yung layout ng building niyo na pwede dito sa lugar niyo. Huwag kayong mag-alala magaling yung architect na gumawa iyon" sabi niya.
"Babae o lalaki" tanong ko bigla. He smirked.
"Pinsan ko" sagot niya. Napa "ahh" na lang ako. "Selos ang Feggari Mou ko" he added. I irap to the air.
"So nacoconvince na ba kita?" tanong ko.
"Eyra, wala pa akong sinasabi na tinanggap ko ang trabaho suggestion lang naman iyon para gumanda yung building niyo." sabi niya. It made me simangot cause he said my first name.
"Bahala ka dyan. I'll eat na lang" tampo kong sabi.
"May ibibigay sana ako kaso nag-tatampo ka, kaya huwag na lang" biglang sabi niya. Na-curious tuloy ako kung ano iyon. I sweet smiled to him.
"Ílie Mou, what is it?" malambing kong tanong. Sumimangot naman siya. Hinawakan ko yung kamay niya na nasa lamesa.
Tinignan ko siya ng nakakalagkig ng tingin. Nakita ko nagpipigil siya ng ngiti. Pansin ko rin yung pamumula ng pisngi niya.
"Jas, marufok ako sayo huwag kang ganyan" He said. I giggled.
"Ano iyon igi-give mo saakin?" I pouted.
"Malambing ka saakin kasi may ibibigay ako. Hindi mo ko love" disappointed niyang sabi saakin.
"Hindi ko kaylangan maging sweet sayo basta andyan lagi ako sa tabi mo" hindi ko dinirekta kung anong ibig sabihin ng sinabi ko.
Biglang may inilabas siyang white na box. Bigka akong kinilig. Hindi ko akam kung saan galing yung kilig na nararamdaman ko.
"Sorry dapat yung first night natin ito kung saan nagka isa tayo kaso wala akong time para bilhin ito." sabi niya. I felt my pisngi just heated. Feeling ko rin yung heart ko nagwawala.
Binuksan niya iyon at bumungad saakin ang necklace na alam ko kung ano ang tawag.
"Love you to the moon and back toh' diba? " excited kong tanong.
" Yes" sabi niya sabay tumayo at isinuot saakin.
"Sana all" singit ni Adrian. I pouted to pigil my kilig. Feeling ko lahat ng blood ko is nasa pingi ko na.
"Ito ang nararamdaman ko talaga sayo Jas parang Moon" sabi ni JL.
"What do you mean by that?" I asked. Bumalik na siya sa kinauupuan niya.
"Para saakin kasi ang buwan ay parang isang bagay na tinatago mo pa o kaya hindi mo pa kayang maipakita sa taong mahalaga saiyo dahil hindi ka pa sigurado dito."
- Writer
