Natulala ako ng makita itosa harapan ko. I closed my eyes. Baka mamaya ay guni-guni ko lang ito dahil sa sobrang pag-iisip ko kay Weiland! Nang buksan ko ang mata ay nandoon pa rin ang lalaki.
My eyes widened. Wala itong suot na face mask! Siya ba talaga 'to?
"Adele," pagod niya akong tinawag.
Nagsalubong ang kilay ko at padabog na isinara ang pintuan. Sumandal ako doon... Ang kapal ng mukha niya! Bakit siya nandito!?
"Adele!" He called me and knock on the door again. "Let me in!"
Napalunok ako at pinipigilan ang sarili na maluha. Pagkatapos nitong mawala ng parang bula kahit saan, ngayon ay kumakatok siya ngayon dito sa harap ng pintuan ko? How heartless! Akala mo ay walang ginawa!
"Adele, let's talk..." Aniya mula sa labas. "Please... I'm sorry..."
Bakit ang dali-dali ko lang pa
