THE THREE OF US — SSPG

⚠️ WARNING ⚠️ This story contains mature themes, strong language, violence, and adult situations that may not be suitable for young readers. This is purely a work of fiction. All characters, events, places, and situations are products of the author’s imagination. Any resemblance to real persons or events is purely coincidental. For mature readers only. Reader discretion is advised. --------------------- CAMILLE'S POV: Bago ako tuluyang umalis ng aming bahay nang umagang iyon, I made sure to spend a little time with my son. Santino was sitting on the edge of his bed, still in his pajamas, habang hawak niya ang maliit niyang toy motorcycle. His hair was messy from sleep, but his eyes were already bright and full of curiosity. "Mommy?" I smiled at him while fixing his hair. "Yes, baby?" "Pupunta ka na naman po ba sa motorcycle race?" Napangiti ako. "Nope." Napakunot ang noo niya. "Car race?" I shook my head again. "No motorcycle race. No car race today." Kaagad naman siyang napangiti. "Then where are you going?" Napahinto ako. There was a strange heaviness in my chest whenever I thought about where I was going that morning. But I didn't want my son to see it, instead, I gently held his little hands. "I'm going to see your Daddy." Nanlaki ang mga mata niya. "My Daddy Russell?" "Yes, baby. Your Daddy Russell." Bigla siyang napatalon mula sa kama. "Daddy! Makikita ko na si Daddy?" Napangiti ako despite the ache in my heart. He was so happy. So innocent. He didn't know the complicated truth behind the man he had been waiting to see. "I want to come with you, Mommy!" He immediately ran toward me and wrapped his little arms around my waist. "Please? Sasama ako. I promise I'll behave!" Napayuko ako at niyakap siya. "I know you will." "Then let's go!" I gently cupped his cheeks. "But you can't come with me today, Santino." Nawalan ang pagkakangiti niya. "Why po?" Hindi ako makasagot. How could I explain to a child that his father was surrounded by people who had taken him away from us? Paano ko sasabihin sa kanya na ang sarili niyang pamilya ay naging isang parang larangan ng digmaan? Kaya pinili ko na lamang ang tanging paliwanag na kayang maunawaan ng kanyang murang isipan. "Because Daddy is still trapped." "Trapped?" Tumango-tango ako. "Yes, baby." "By who?" Napatingin ako sa inosente niyang mga mata. "By monsters." sagot ko. "Monsters?" "Yes, baby." I brushed his hair away from his forehead. "And Mommy won't stop until I get your Daddy back from them." His eyes suddenly lit up again. "You're going to save Daddy?" "Ahuh..." "Like a superhero?" I chuckled softly. "Something like that." Pagkatapos ay nagtatatalon siya sa tuwa. "Yey! Mommy is going to save Daddy!" I couldn't help but laugh at his happiness—but deep inside, my heart was breaking. Because I knew this wasn't some simple rescue story. There were no real monsters hiding under the bed. There was no magic spell. There were only people who had hurt us, secrets that had been kept from us, and a man I had never stopped loving. But for Santino, perhaps it was easier to believe in monsters and magic. "Can I see Daddy after you save him?" Napalunok ako. "Not yet, baby." His smile faded again. "But why?" I gently touched his cheek. "Because it's not yet the right time." "When will it be the right time, Mommy?" I stared at him for a moment before forcing another smile. "When the spell is broken." "The spell?" "Your Daddy Russell is under a magic spell because of a witch." Santino's eyes widened. "A witch did that to Daddy?" "Yes." "She's bad?" I remained silent for a second then I nodded. "Very bad." sagot ko. He looked worried. "Will you beat the witch, Mommy?" "I'll do everything I can, baby." Then I pulled him into another hug and kissed the top of his head. "So don't worry, okay? Mommy will bring your Daddy back." Niyakap niya ako ng buong higpit. "I love you, Mommy." My eyes suddenly burned. "I love you too, baby." I closed my eyes as I held him. For a few seconds, I allowed myself to forget everything else. Russell, Mikaela, the secrets, the pain, all of it. I was simply a mother holding her child. But when I finally pulled away, I looked at Santino and smiled. "Be a good boy while Mommy is gone." "I will." "And remember..." I gently tapped his little nose. "Don't tell anyone where Mommy went." He nodded seriously. "Secret mission?" "Ahuh.. Secret mission." "Hihihih... Save Daddy, Mommy!" Napangiti ako, kahit may kirot sa puso ko. "That's exactly what I'm going to do." I stood up and took one last look at my son, then I walked toward the door. Because that morning, I wasn't going to a race. I wasn't going there to start another fight. I was going there for one reason. I was going to take my husband back. ----- Malakas ang pag-ugong ng preno ng aking Ferrari Roma nang bigla kong ihinto ito sa harapan ng malaking mansion. Napatingin agad ang mga gwardiya sa akin. I didn't care. I switched off the engine, kinuha ang handbag ko, at mabilis na bumaba. I was wearing a fitted red mini dress that ended just above my thighs, paired with black stilettos. The dress hugged my curves perfectly, while its daring neckline revealed just enough of my cleavage to make the outfit look bold rather than innocent. Inayos ko ang aking buhok sa harap ng salamin ng sasakyan bago ako naglakad patungo sa gate. Pagkakita sa akin ng mga gwardiya, kaagad silang tumabi. “Good morning, Ma'am Camille.” “Morning.” Hindi na nila ako kailangang tanungin kung saan ako pupunta dahil kilalang-kilala na nila ako. Besides, this wasn't just any house. Isa ito sa mga property ni Daddy. At ngayon, dito na nakatira ang half-sister kong si Mikaela kasama ang asawa nitong si Dr. Russell Anderson. Half-Filipino, half-American. A brilliant doctor. A respected racer. And, unfortunately for everyone else… the man I couldn't stop wanting. Pagkapasok ko sa mansion, agad kong napansin ang ilang kasambahay na palabas. May dala silang mga eco bag at listahan ng mga bibilhin. “Magandang umaga, Ma'am Camille,” bati ng isa sa kanila. “Wala po si Ma'am Mikaela ngayon. Si Dok lang po ang nandito.” Napahinto ako. Si Dok lang? My lips slowly curved into a smile. Jackpot! Ito na ang pagkakataong hinihintay ko. “Hmm?” kunwari'y inosente kong tanong. “Ganoon ba?” Tumango ang kasambahay. “So, nasaan pala ang brother-in-law ko?” “Nasa roof-top pool po Ma'am Camille.” Napataas ang kilay ko. Oww.. The pool? Interesting. “Ah…” Pilya akong ngumiti. “Sounds great.” Nagkatinginan ang mga kasambahay. At bago pa sila makalabas, kinuha ko ang aking wallet mula sa handbag. I pulled out several bills. “Five thousand. Take your time.” Napatingin sila sa pera. “Ma'am, hindi na po kailangan—” “It's okay.” Inilagay ko ang pera sa kanilang mga palad. “Bumili na rin kayo ng mga kailangan ninyo. Huwag kayong magmadaling umuwi, okay? Take your time.” saad ko pa. Nagpasalamat sila nang paulit-ulit bago tuluyang lumabas. Nang tuluyang magsara ang pinto sa main door, nawala ang inosente kong mga ngiti. I looked toward the elevator, now we're alone. Sarkastika akong naglakad and then I pressed the button. Pagbukas ng elevator, kaagad na akong pumasok. Fourth floor. I pressed the button again and leaned against the wall. My reflection stared back at me from the mirrored panel, then I smiled. “Here I come, Russell.” At mabilis na umakyat ang elevator hanggang 4th floor at pagkatapos... the door's finally opened. Lumabas ako at naglakad patungo sa infinity pool dito sa rooftop. Sa rooftop kasi ay may maliit na infinity pool, napapalibutan ng elegant poolside lounge chairs at isang glass-topped poolside table, kung saan maaaring magpahinga ang sinumang aahon mula sa tubig. Tahimik ang buong fourth floor, napangiti ako ng bahagya dahil mukhang nakikiayon sa akin ang pagkakataon. Naglalakad na ako, pero nakakailang hakbang pa lamang ako nang bigla akong napahinto. My eyes widened, because there he was. MY RUSSELL.. Katatawid lamang niya sa hallway mula sa pool area at basang-basa pa ang buhok niya. May tuwalya siyang nakapalibot sa bewang habang naglalakad, at may isa pang towel sa kamay na ginagamit niyang pamunas sa buhok. For a second, I simply stared at him. Damn! He looked even better than I remembered. Broad shoulders. Athletic build. Wet hair falling naturally across his forehead. And that familiar face— the face of the man who had no idea how much trouble he was about to get into. Napansin din niya ako at siya'y napahinto. His brows slowly furrowed. “Camille?” I smiled, sweet, innocent and almost harmless. “Good morning, Russell.” Tumingin siya sa paligid bago muling ibinalik ang tingin sa akin. “Where's Mikaela?” inosenteng tanong ko. I took another step toward him. “She isn't here.” His expression immediately changed. “Why are you here?” Ikiniling ko ng bahagya ang aking ulo. “Can't I visit my brother-in-law?” “Camille…don't make me start.” May warning sa boses niya, pero lalo lamang lumapad ang pagkakangiti ko. I took another slow step forward. “Relax, Russell.” Tumigil ako ilang hakbang lamang ang layo sa kaniya. “I just came to see you. That's it.” At sa unang pagkakataon nang araw na iyon, naisip ko, this was going to be interesting. ----- Tumaas ang kilay niya sa akin at hindi nakaligtas sa aking paningin ang mabilis at hindi niya mapigilang pagtingin sa nakalantad kong dibdib. Sinadya kong ilantad iyon ng kaunti para mas lalong maakit ang kanyang mga mata. Mula ulo hanggang paa ay hinagilap ko siya ng tingin at dahan-dahan akong nangagat ng aking ibabang labi nang muling dumapo ang paningin ko sa malaking umbok sa ilalim ng tuwalya sa kanyang bewang. Hindi pa rin nagbabago. Malaki parin, matigas parin, at tila nag-aanyaya na aking tikman ito. "Aww… Hindi naman si Mikaela ang ipinunta ko dito eh… ikaw," bulong ko nang malambing ngunit puno ng pagnanasa. Gamit ang dulo ng aking hintuturo ay dahan-dahan kong idinausdos iyon sa kanyang basang dibdib, pababa patungo sa matigas niyang tiyan. "Stop it Camille!" mariing saway niya, ngunit halatang nanghihina na ang kanyang paninindigan. Imbes na matakot ay lalo lamang akong napangiti nang pilya habang unti-unti kong hinila ang string ng aking damit sa balikat hanggang sa tuluyan na itong dumulas pababa at lalong naglantad ng aking hubad na katawan sa kanyang paningin. "Anong kabaliwan ito, Camille?!" tumaas ang boses niya, galit kunwari—pero kitang-kita ko ang sunod-sunod na paggalaw ng kanyang adams apple at ang pagpipigil niya nang malalim ng hininga. "Camille, ano ba?! Are you out of your mind? Asawa ko ang kapatid mo, let me remind you that!" Hindi ako sumagot at lalong lumapad ang ngiti ko at mabilis akong humakbang palapit hanggang sa nagdakit ang aming katawan. Nangunyapit ako kaagad sa kanyang leeg, ang mga daliri ko ay humaplos nang marahan sa kanyang batok. "Out of my mind?" Bulong ko at mapang-akit akong ngumiti na halos magdikit na ang aming mga labi. "Siguro nga." Saad kong muli. "Pero hindi ko na kaya pang itago, gusto pa rin kita, Russell." Dumulas ang isa kong kamay pababa sa kanyang dibdib, papunta sa kanyang tiyan habang nakatitig ako nang diretso sa kanyang mga mata. "Gusto ko lang tumikim." bulong ko nang mababa at mapang-akit. "Kahit isang tikim lang. Isang tikim lang, Russell… at hindi na ako hihingi pa." Sa isang iglap lang ay mabilis kong ikinawit ang braso ko sa leeg niya at lalo kong idinikit ang hubad kong katawan sa basa niyang katawan. I was already wet down there. Kahit may suot pa akong tiny lace string panty, ramdam kong namamasa na din ako. Ipinwesto ko ang aking dalawang hita sa ibabaw ng malaking umbok niya at bigla siyang napa-atras nang bahagya sa aking ginawa, pero lalo ko pang idinikit ang aking p********e sa kanya at naramdaman ko ang pagkislot ng katigasan niya, ang paglaki at pagtigas pa nito lalo. "s**t! Ohhh.." napamura ako nang mahina dahil sa matinding init na naramdaman ko sa buong pagkatao ko. TANG-INA! ANG SARAP! Ang sarap talaga kahit may nakaharang pang tuwalya sa pagitan namin. Dahan-dahan kong kinuha ang kamay niya at ipinatong ito sa aking dibdib. "Ahmmm.. just give me one try, just one taste." halos mawala na ako sa sarili ko habang mas lalo kaming nagdidikit. Mahigpit ang hawak ko sa leeg niya nang maramdaman kong bumibigay na rin siya. Nilamas niya ang isa kong dibdib nang mahigpit, at napapikit ako dahil sa sarap. "Ahmm.. Russell..." Napangiti ako. Isang ngiting tagumpay. YES! FINALLY, GOT YOU HONEY.. Ilang beses ko na siyang sinubukang akitin noon pero hindi siya natitinag dahil pinanghahawakan niyang loyal siya sa gaga kong kapatid pero ngayon, alam kong nasa akin padin ang huling halaklak. Ipapaalala ko lang naman sa kanya ang mga bagay na nakalimutan niya. Ipapakita ko lang sa kanya ang langit na dati'y kaming dalawa lang ang nakakarating. Inihalpos ko ang aking mga palad sa basa niyang balat pababa hanggang sa marating ko ang kanyang puson. Dahan-dahan akong yumuko hanggang sa tuluyan na akong lumuhod sa harapan niya. Hinila ko pababa ang tuwalya sa kanyang bewang hanggang sa tuluyan na itong lumaglag at tumambad sa akin ang kanyang buong p*********i na matigas, malaki, at handang-handa nang sumabak sa giyera. FUCK! Ang laki pa rin niya gaya ng dati. Nagngangalit ang mga ngipin ko habang hawak-hawak ko ng mahigpit ang kanyang pagkalalake. PESTE! Pesteng Mikaela… Siguro, sarap na sarap ang gaga! Sarap na sarap siguro ang mahadera kong kapatid habang ginagamit niya ang bagay na pag-aari ko. AKIN ITO.. Ako ang naunang nagmay-ari dito, at walang ibang magmamay-ari nito kundi ako lamang. Hinaplos ko muna ang kahabaan nito gamit ang magkabilang palad ko at pinanood ko ang paggalaw nito mula sa aking pagkakahawak. "Ohhhh..." Umungol siya nang malakas at napasandal sa pader habang nakapako ang paningin sa akin. Dahan-dahan kong ibinuka ang aking bibig, inilabas ang aking dila at walang anu-ano'y isinubo ko ang ulo ng kanyang katigasan. "Ohhhh.. s**t, Camille!" malakas siyang napasinghap at napahawak sa buhok ko nang mahigpit. Pumikit ako at nilasap ang bawat pulso niya sa aking dila. Ito ang katigasang matagal ko nang inaasam-asam. Ito ay akin lamang. At ngayon ay babawiin ko na ang lahat nang kinuha nila sa akin. Si Mommy na inagawan ng bruha niyang bestfriend na si Tita Lea, at si Mikaela ang bruhita kong kapatid na inagaw ang lahat sa akin simula pagkabata. Ang pamilya ko. Ang pagkakataon na maging masaya. At pati ang lalaking nagbigay sa akin halaga— lahat nang iyon, kinuha nila.