FORTY SEVEN

691 Words

PAU P.OV Nailabas na si Raine sa hospital, okay na naman sya. Near normal na din sya. “Raine may gusto ka bang kainin.” tanong ko sakanya, nag volunteer kasi kami ni Kris na sa bahay na namin muna sya tumira since wala yung parents nya dito sa Pilipinas. “Okay lang ako Pau. Hindi pa naman ako gutom, si Nico nga pala dumaan na ba sya?” tanong naman nya. Siguro nga nasanay na sya na laging kasama nya si Nico. “Baka mamaya siguro, may duty pa kasi yun sa hospital, don’t worry dito naman daw sya mag di-dinner.” Sabi ko at ngumiti naman sya. “Hoy Kris, kanina ka pa titig na titig dyan sa phone mo ah.” Nasa sala kasi kaming apat. Ako habang nilalaro si snow, si Kris naman ayun naka harap sa phone nya and si Raine ay naka masid lang samin. “ah—wala. May tumawag kasi kanina, wrong number yat

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD