Kasalukuyan akong nakasakay ng barko at papunta ngayon sa Isla Katalina. At kanina pa rin ako hindi mapakali, iwan ko ba, kasi naman habang papalapit nang papalapit ako sa Isla Katalina ay lalong lumalakas ang kabog ng aking dibdib.
At sa aking kinauupuan ay hindi rin ako mapakili. Tatayo ba ako? O, uupo. Peste naman, oh!
Hanggang sa tuluyan nang makarating ang barko sa pangpang ng Isla Katali. Parang ayaw ko pa nga na bumaba ng barko at bumalik na lamang sa Maynila. Ngunit hindi naman puwede lalo at nasa aking na ang bayad. Naman, oh! Nasusurang tumayo na lamang ako.
Marahan muna akong nagbuntonghininga bago tuluyang bumaba ng barko. At paglapat ng mga paa ko sa lupa ng Isla Katalina ay parang may nagbalik na ala-ala sa aking isipan. Samantalang, halos isang linggo pa lang ang nakaka
