CHAPTER 42

2444 Words

NEZZIE JANE Dahan-dahan akong nagmulat ng mga mata ko. Una ko agad na nakita ay ang puting kisame. Hindi ko alam kung nasaan na ako. Napabangon bigla ako mula sa pagkakahiga ko. Umikot ang mga mata ko sa paligid. Saka ko lang narealize na nasa loob pala ako ng isang kwarto at naka-higa sa isang kama. Hindi ko alam kung gaano na ako katagal dito. Naisip ko na mukhang nasa isang ospital ako. Hindi ko alam kung paano ako napunta rito. Wala akong matandaan pagkatapos kong mawalan ng malay. Natigilan ako saglit at inaalala ang mga natatandaan ko. Basta ang huling natatandaan ko ay nang may pumasok na lalaki ng kwarto ko para maglinis pero nalaman ko ring hindi naman ito totoong empleyado kung hindi tauhan ito ni Ninong. Nagpanggap lamang pala ito para makapasok roon at para hulihin ako. Pero

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD